Wikang Globalisado o Wikang Busabos?

Ayon sa March 2006 survey ng Social Weather Station (SWS), bumababa na raw ang self-assessed proficiency ng Pinoy sa English. Maaring sabihin nating positibo, maaring trahedya rin sa iba.

Tanggap na natin ang hamon ng rumaragasang globalisasyon, paggamit ng English, ang bersyon ng English kalabaw at Taglish. Patuloy na pinatatag ng Pilipinas ang trono bilang pinakamahusay na OFW-skilled, entertainer, domestic helper, care giver at prostitutes sa buong mundo at "ikatlo sa mundo na nagsasalita ng English."

Sa kasalukuyan, mahigit kumulang na 8 milyon Pilipino ang nasa labas ng bayan; Australia, Canada, Japan, Italy, Saudi Arabia, Hongkong, Germany, UK, at iba pa. Sa Amerika na lamang, mayroon nang 1 milyon at dumarami pa. Halos malagpasan na natin ang mga Intsik doon kung bibilangin pati yung mga TNT (tago ng tago). Sa tingin ko, hindi habang panahon ay OFW na lamang tayo!

Apat na siglong nilooban (occupation)tayo ng Amerika, Hapon at Kastila. Noong panahon ng Kastila, ginamit ang wika upang ikintal sa utak natin ang mensahe ng kabanalan at pagiging masunurin. Sa ilalim ng Kano, sa loob lamang ng kalahating siglo at ilang dekada matapos “ibigay ang kasarinlan”, isinubo ang wikang English bilang opisyal na lengguwahe.

Mula sa sistema ng ating edukasyon bilang medium sa pagtuturo, gamit ang English sa gubyerno’t lehislatura at pakikipagtransaksyon sa negosyo. Mula sa aklat at iba pang reference materials, magazines, research manual at script ay pawang nakasulat sa dayong wika.

Sinasabi ng ilang kritiko na tuluyan na tayong nawalan ng tunay pagkakakilala sa sarili. Sa awit ni Heber Bartolome na “tayo’y mga Pinoy”, para tayong asong ngumingiyaw at hindi tumatahol. Sino ang maniniwala na makakagawa tayo ng sariling awtomobil na pinatatakbo ng hydrogen gas-tubig, karaoke, land rover na ginamit sa buwan o maging ang ilaw na fruorescent kung patuloy ang pambubusabos ng ating wika.

Kung gusto mong maging pulitiko kailangang English ang gamit mo, kung gusto mo ng may mataas na pinag-aralan at modernong pamumuhay wikang English ang dapat na gamit mo. Sa simpleng paghahalintulad, ginamit ang English sa pangungulimbat. Yung salitang commission, under the table, standard operational procedure (SOP) at “substantial compliance” ay walang iba kundi suhol, lagay at pangungukurakot.

Ginamit ang English sa pagbibiyahe sa abrod o jungket. Ginamit ang English sa land grabbing at malakihang pagnanakaw. Ginamit ang English upang sang-ayunan ang mga batas at tratadong kontra Pilipino. Ginamit ang English upang supilin ang kilusang makabayan. Ginamit ang English, upang baluktutin ang hustisya’t paburan ang mga malalaki’t mga dambuhala.

Sinasalamin ng ating wika ang ating pagkatao bilang Pinoy. Ipinagpapalagay na hindi raw “pambansa” at hindi “intelektuwalisado” ang wikang Filipino, pero ito’y dahil sa konteksto ng ating bayan. Kailan ma'y hindi na tayo nagkaisa bilang isang bansa.

May sari-sariling pananalig ang ating mga pulo at barangay. Kay dali nating bumigay sa tindig na mapanghati at rehiyonalistang mga pulitiko’t kaaway ng wikang Pilipino. Paanong magiging “pambansa” ang isang wika sa loob ng isang bansang mahina ang damdamin at kamalayang makabansa?

Ang “intelektuwalisasyon” ay isang kasong dapat ibintang sa uri ng ating
edukasyon at kultura. Napakababa ng ating literasi. Napakababaw ng
nilalaman ng pagtuturo at ng mga nababasa’t napapakinggan ng sambayanan.

Paano magiging “intelektuwalisado” ang Filipino kung hindi gagamitin ng mga intelektuwal? Paanong aangat ang karunungan ng taumbayan kung ang mga dapat nilang matutunan ay sinasalita at isinusulat sa wikang hindi nila naintindihan o alam?

Ayon kay Virgilio Almario sa aklat na Tradisyon at Wikang Filipino, “Anupa’t ang problema ng pambansa at “intelektuwalisasyon” ay katulad ng kasabihan tungkol sa iniuuna ang kariton sa kabayo. Ipinahihila sa wika ang mga suliranin nasa unahan. Samantalang ang dapat mangyari ay ilagay ang mga suliraning ito sa likuran ng wika at saka tulong-tulong nating itulak ang kariton tungo sa pagsulong ng Filipino.”

Hindi totoong nakabatay lamang sa Tagalog ang wikang Filipino. Magkakapamilya ang mga katutubong wika sa Filipinas. Nagkataon lamang sa ating kasaysayan na Tagalog ang unang ginamit na batayan sa pinalaganap na wikang pambansa mula pa noong 1935. Tinaguriang Ama ng Wikang Pilipino na isang Tagalog si Pres Manuel Quezon noong Disyembre 31, 1937 ng Commonwealth Act No. 570. Malaki na ang pagbabago ng Tagalog nuon 1935 sa Tagalog ngayong kasalukuyan.

Sa kabila ng pabago-bagong patakaran ng gubyerno sa wikang English, hindi
maitatatwang mayorya ng populasyong ng bansa ang marunong ng Filipino. Sa survey halimbawa ng Surian noong 1982 sa wika ng radio at telebisyon, lumilitaw na ang gumagamit ng wikang pambansa ay may 82.55% Pilipino, 15.43% English, 1.98% Espanyol at 0.02% iba pang wika. Noong 1986, ang uri ng Filipino sa print media ay 79.76% Pilipino, 14.95% English at 5.28% Espanyol.

Noong Pebrero 1989, nagpalabas ng survey ang Ateneo de Manila at lumitaw sa estatistika na 92% ang nakakaintindi ng Pilipino sa buong bansa, 83% ang nakapagsasalita nito, 88% ang nakababasa nito, at 81% ang nakasusulat nito. Sa naturang pambansang saliksik ay lumilitaw ring 51% lamang ang nakaiintindi ng English at 41% ang nakaiintindi ng Cebuano.

Lumalabas na hindi totoong kakaunti ang marunong ng Filipino. Kung matatandaan, kaliwa’t kanang sumigla ang komiks, tabloid, pelikula at awiting Filipino noong dekada ‘70s at ‘90s. Dumami ang nagiging POPULAR ang mga programa sa radio at TV na gumagamit ng Filipino.

Hindi totoong mababa at makitid ang karunungang makukuha sa Filipino. Pakulo lamang ito ng mga maka-English na naniniwalang hindi tayo uunlad kung hindi tayo marunong mag-English. Ang tunay na karunungan ay yaong lumulutas sa pangangailangan ng tao, yaong nagagamit niya para mabuhay.

May sarili na tayong teknolohiya para mabuhay at magsarili. May nalinang na tayong paraan ng agrikultura at mga industriya para masagot ang ating pangangailangang pangkabuhayan.

Intelektuwalisado na ang ating wika noon pa man. May mga salita ito na naglalaman ng mga katutubong kaalaman sa pilosopiya, politika at teknolohiya.

Sa isinagawang pag-aaral sa Third International Maths and Science (TIMSS) noong dekada 90s sa mahigit kalahating milyong kabataan ng mundo, pang-labingpito (17th) at pangdalawangput walo (28th) lamang ang USA sa agham at matematika. Nangunguna ang bansang Singapore, S. Korea, Czech Republic, Japan, Bulgaria, Netherland, Hungary, Austria at Belgium.

Kalahok dito ang Pinoy kaya lang hindi ito naisama sa opisyal na talaan sa
kadahilanang nasa kulelat ang ating mag-aaral. May sinirang mga “alamat” ang TIMMS. Una, wala sa laki ng badyet ang kahusayan sa pagtuturo sa agham at matematika. Hamak na ang liit na ginagastos ng Czech Republic at South Korea sa edukasyon ngunit ungos na ungos ang mga ito sa malalakas gumastos na bansang gaya ng Germany at Great Britain. Hindi rin nakukuha sa liit ng klase at haba ng oras sa pag-aaral.

Maliliit lamang lagi ang bilang ng mag-aaral sa klase sa France, United State at Great Britain. Samantala’y laging doble ang laki ng mga klase sa mga bansa sa Asia, kahit sa Singapore at Hongkong, ngunit matataas ang marka kaysa sa nabanggit na mayayamang bansang Europeo.

Sa huling listahang inilabas ng Times Higher Education Supplement-Quacquarelli Symonds (THE-QS) World University Ranking itong 2006, nasa top 50 ang mga mauunlad na bansa sa US at Europa. Sa Asia, nangunguna ang China, pang 14th ang Peking University at 28th ang Tsing Hua University of China, 19th ang Univ. of Tokyo at National University of Singapore, 29th ang Kyoto University (Japan) at 33rd ang University of Hongkong. Nasa malayo ang Engliserang bansa natin, 299th ang University of the Philippines, 392nd ang De La Salle, 484th ang Ateneo de Manila, 500th ang UST.

Kung sa Asia ang pagbabatayan, dinaig tayo sa ranking ng mga unibersidad na matatagpuan sa Taiwan, India, S. Korea, Thailand, Malaysia at Indonesia.

Kung ang wikang English ang mag-aahon sa karalitaan at mataas na antas ng ating pamumuhay, kung ang English ang magpapawi ng karalitaan, kung ang English ang magpapalago ng industriya’t teknolohiya at empleyo, kung ang English ang papawi sa pagiging busabos ng Pinoy sa mata ng mundo, kung ang English ang magdadala ng maraming gintong medalya sa tuwing may palaro sa Olympic at kung ang English ang siyang daan sa pagkakaisa, baka siguro numero uno na tayo sa Asya!

Nasa yugto na tayo ng tinatawag na Panahon ng Kaalaman. Sa ganitong kalagayan, napakahalaga ngayon ang pagpapaabot, pagpapalitan at pagpapaunawa ng kaalaman o mga kaisipan upang makamit ang mithiing kaunlaran.

Totoong may sapat na kakayahan ang mga Pilipino na makipag-ugnayan sa mga dayo ngunit maliwanag pa sa sikat ng araw na hindi natin makakamit ang tunay na sariling kamalayan kung patuloy tayong walang kakayahang makipag-ugnayan sa sarili nating mga kababayan, ang ugnayan sa mamamayang nananawagan ng pagababago.

Sabi nga ni Randy David, “walang wikang umuunlad kung hindi ito naisusulat at binabasa. Walang wikang umuunlad kung ito’y hindi sinasanay na maglulan ng mga produkto ng kamalayan at iba’t-ibang kaisipang hango sa maraming kultura. Kailangang makipag-usap ang ating sarili’t-katutubong wika sa mga wika ng ibang bansa, sa halip na isangtabi ito, sa maling pag-aakalang hindi na ito angkop sa bagong panahon. “


Francisco Cinco
April 22, 2006

Dahil sa whitewash ng “Mayuga Report”, may namimintong panibagong pag-aaklas ?

Tulad ng inaasahan, maa-abswelto ang apat na heneral at isang colonel na diumano'y sangkot sa pandayarang dagdag-bawas sa halalan noong 2004 Presidential Election. Sa ordinaryong Pinoy, hindi na ito balita, ang balita ay kung napatunayang guilty at na-court martial ang apat na Heneral. Mgatataka tayo kung may delicadesa't nagsipag-resign ang buong komisyon-ner ng COMELEC at nag-ala Thaksin si Ate Glo! Yan ang balita, yan ang healine!

Ang problema ngayon, sinong engot ang maniniwala kay Mike Defensor at kay Ate Glo? Negative-zero ang kredibilidad ng Malakanyang. Ayon sa mga Senador, upang hindi mabulabog ang AFP at Malakyang, sina-nitized nila ang resulta ng Report. Kaduda-duda ang laman at resulta ng fact-finding report ni Mayuga;

Una; ayon kay Rep Roilo Golez, "dinuktor o nagkaroon ng switching" sa orihinal na MayugReport.
Pangalawa; para walang kilos protesta sa lansangan, itinaon sa bakasyon (Semana Santa) ang labas ng Report.
Pangatlo; dahil bakasyon, umiiwas at sinekreto ang lugar ng announcement-interview kay Mayuga at sa government owned television lamang ito ipinalabas. Walng media pipol ang nakasubybay sa nasabing anunsyo.
Pang-apat; simula't simula pa lamang, hindi naging transparency at over delayed ang pagkakalabas nito. Wala ninumg media, senador ang naka-access sa dokumento at winidhold ito ng mahigit dalawang buwan (2 months) sa Malakanyang bago inilbas.
Panghuli; kung totoo ngang walang "partisan politics" at hindi nakialam ang apat na Heneral sa dayaan noong 2004 election, bakit bigla-biglang ipagbabawal na mula ngayon ang pakikialam ng AFP sa mga darating na halalan (2007), ayon sa isang rekomendasyon ng AFP?

Negative-zero ang kredibilidad ng Malakanyang. Sariwa't hindi malilimutan ng country ang makailang beses na linlangan, manipulahan, goyoan, katiwalian at kasinungalingan ni Ate Glo; Ang Rizal Day Statement na “hindi na ako tatakbo sa 2004 Presidential election"; Ang 464; CPR; ang 1017 at defacto Martial Law; “ang Piso at gumagandang ekonomiya”; na intak, buong-buo at solid ang AFP; na may sabwatan raw ang junior officers at CPP-NPA; na may Kudeta raw sa Pebrero’06 at itatayo ang Military Junta”; na wala raw alternative sa kanya, na siya raw ang "best president" at inilukluk ng Diyos, na wala raw unemployment sa bansa, mismatch at mapili lang daw ang Pinoy at higit sa lahat, yung response sa editorial ng New York Times na "may demokrasya raw sa Pilipinas?"

Sa isinagawang whitewash sa Mayuga Report ng Malakanyang, hinding-hindi mapapatahimik ang mga patriotiko-idealistang mga junior officers. Alam ng buong mundo na inis-SPECIAL OPS nina Maj.Gen Hermiogenes Esperon, Maj Gen Gabriel Habacon, Rear Adm Tirso Danga, retired Maj Gen Roy Kyamko at isa pang Koronel ang halalan (dagdag-bawas) sa Mindanao at ito ang mga narinig sa commando type operation ni Ate Glo sa “hello garci” tapes para sa hiling na karagdaggang isang milyong boto noong 2004 election.

Lalo lamang binuhusan ng gasolina ang nagbabagang silakbo’t damdamin ng mga junior officers. May inhustiya na nga sa buong bansa’t sa AFP, katiwalian at kabulukan sa loob ng AFP, nakakulong at naka court martial pa ang ilan sa kanila dahil sa “pagtataksil” daw sa republika, wala pa ngang close door sa “hello garci”, dinagdagan pa ng PAG-AABSWELTO’T switching ng “Mayuga Report”!

Walang dudang pati mga kasama ni Col Querubin na YOUng sa Mindanao, Gen Lim at Gen Gudani (nadistino sa Mindanao) sampu ng mga bata-batalyong yunit na nakasaksi sa maniubrahan, gapangan, bayaran at madgikan ay talagang magwawala’t mag-aalburuto.

Ano ang aral nito, ano ang ibubunga nito, ano ang epekto nito? Tipping point? Ano pa nga ba, eh di isang “big push” muli, panibagong pag-aaklas ng junior officers – Magdalo-YOUng at baka dito’y tuluyan ng mapatumba ang gubyernong iligal ni Ate Glo.

Paano na ang kampanyang pipol inisyatib, cha cha-parliamentary shift ni Ate Glo, ang snap election at panibagong impeachment complaint ng oposisyon sa Kongreso at welgang bayan sa Mayo Uno ng mga militante? Koordinado ba'yan, sabay-sabay ba'yan o unahan na lang?


-Doy Cinco / IPD staff
April 12, '06

Yet Another Palace Initiative (PI)

Yet Another Palace Initiative (PI)
By: Gladstone A. Cuarteros


First they denied involvement but soon enough the tenants of Malacanang bared their
true colors. Slowly as the issues surrounding the so-called Peoples Initiative
unfold the smoke screen of Malacanang is quickly fading. It is crystal clear now
that the GMA administration is orchestrating this most recent maneuver to amend the
1987 Constitution. In fact without the formal petition yet with the Commission on
Elections (Comelec) GMA has already endorsed the peoples initiative. She declared
that the Cha Cha train have left the station and that ' it is time for old-time
politicians to step back or get run over' by the speeding Cha Cha Express.


Is GMA's declaration a plain expression of support on the peoples initiative? Well
that is what her allies want us to believe. That the initiative is genuine clamor
coming from people. But as we can later conclude her strong declaration reflects
that indeed she knows what is happening and is going to happen on the
DILG-ULAP-Sigaw ng Bayan-led peoples initiative. She could not claim innocence
because if she is, she should have waited at least for the Comelec to take
cognizance a formal petition to be filed. At maximum she should have deferred on
whatever ruling the Supreme Court makes once the peoples initiative is questioned
in court.

But that is least of her concerns. What is important to GMA and her allies is to
undertake charter change now and avoid being subjected to another impeachment
compliant in July this year. Another impeachment proceeding could be more
difficult to ward-off this time. And in so doing the charter amendments she hits
two birds with one stone. Forever she will no longer need to answer questions on
her legitimacy but will continue ruling until 2010 at least (God forbid) and
secondly she will deliver on her promise to Speaker Jose de Venecia for the shift
to a parliamentary system.


With the way the current peoples initiative is carried out by the administration
we can say there is a DILG-ULAP- Sigaw ng Bayan conspiracy, if not Malacanang plot
itself. Well that is using only this administration's language - one that is fond
of accusing other groups of conspiracy, plots, destabilization, etc.


When Rep. Ronaldo Puno was appointed to head the Department of Interior and Local
Government (DILG) it was suspected that the real intention is for him to set into
motion GMA's version of charter change. Especially now that the ConAss proposal of
the House of Representatives is stalled in the Senate. Using his acumen as an
expereinced political operator Puno will again make use of his network at the DILG
to realize GMA's Cha Cha. For the uninitiated, Puno maintained his network within
and outside the DILG – network which he developed during his time with the
Department in the Marcos years. DILG used to be Ministry of Community Development
and Local Government. Some of his colleagues then are by now in the upper echelons
of DILG bureaucracy, serving as assistant secretary or regional directors. While
some others has since retired and are officers of the retirees association.
Remember also that Puno served as DILG Secretary during Estrada's short-live
presidency.


It goes without saying this made him in close contact with his DILG network again and
perhaps enabled him to expand it further. It is said that this same DILG network
was the backbone of the political machinery which helped Puno in the presidential
campaigns of Ramos, Estrada and in 2004 GMA herself.


The suspicion that Puno will work to expedite GMA's Chacha prove right. The haste
we are seeing now in the signature campaign is not at all accidental. Nor is it
because the people are so 'hot' about GMA's chacha. A key factor is Puno at the
DILG. Before literally warming his seat in the Department, DILG issued Memorandum
Circular 2006-25 directing all local officials to hold barangay assemblies
nationwide. In these assemblies the people are supposed to discuss issues
affecting them, one of which is the proposal to amend the 1987 Constitution. The
holding of barangay of assemblies is required under the Local Government Code of
1991, and so taking the DILG memorandum at face value there is nothing sinister
about it. But considering the context and the intense involvement of the
Department in the holding barangay assemblies which was absent in previous years
then one smells something fishy in all this.


Take for example the allegation that it is DILG personnel who distributed the
forms being used in gathering the signature. With it are copies of voters list per
precint and a matrix on the advantages of the parliamentary system. The DILG
Regional Offices furthermore formed special project team to work in gathering the
targetted 5.6 million signatures (5.2 million is the minimum requirement). All
these are supported with adequate funds. Sources from the DILG reveal a
surprising increase for the budget on monitoring barangay assemblies. It can be
recalled that in early February this year even before Puno took his oath as DILG
Secretary he is said to have convened a two-day conference of DILG field officials
in preparation for their role in the peoples initiative to amend the 1987 Charter.


Strategy-wise inserting the signature campaign in the barangay assembly is a smart
move by Puno. A skilled operator as he is, the requirement under the LGC in the
holding the barangay assemblies is a perfect cover against allegations that the
Palace has a hand on this. It conveniently camouflages the hidden intentions DILG
has by reminding the barangays to hold regular assemblies. Because supposedly
barangay residents are going to discuss issues affecting their community anyway.


The peoples initiative is led by Sigaw ng Bayan, a multi-sectoral grouping of
purportedly civil society organizations. Closer scrutiny however shows that these
are same organizations that which were involved in the GMA presidential campaign
in 2004 and those who issued paid advertisements in support of GMA at the height
of impeachment against the President. They were part of the political machinery
then. Thus they are all supporters of GMA so nothing new. Only recycled
organizations taking issues for the President at different times. After the
election campaign, these groups were mobilized again last year to defend GMA
against the impeachment enjoining us 'to stop all the destabilization/trouble '
(Tama na ang Gulo, Tama na ang Pulitika) campaign line, now they want to impress
on us sort of ' people power' by gathering millions of signature supporting the
peoples initiative.


One can only wonder how these organizations seems to be overflowing with money that they can easily fund the pro-GMA campaigns they had launched and that they also can so often afford whole-page paid advertisements in major newspapers. This is not to
mention flooding of Metro Manila with pro-GMA streamers and tarpaulins during the
impeachment. Of course they also commemorated EDSA I last February but were spared
of the truncheons and violent dispersal the more progressives have to endure in
their rallies.


With the assistance of local officials through the Union of Local Authorities
(ULAP) which vowed to strongly support GMA and her Chacha through peoples
initiative, Sigaw ng Bayan can solicit the 5.2 million signatures. In fact with
the combined resources and machinery of the DILG and ULAP, as of today, Sigaw ng
Bayan claims to have gathered 7 million signatures already.


Yet there are significant opposition against the people's initiative. Surprisingly
local officials of Cebu province which has overwhelmingly voted for GMA in the
past election rejected the peoples initiative and GMA's version of charter change.
The Cebu Municipal Mayors League believes the signature campaign is illegal and
unconstitutional. There are also the other local executives who are members of the
opposition parties and party-list like Akbayan have not joined gathering
signature. Hopefully this minority of local officials can still prevent Sigaw ng
Bayan from satisfying the minimum requirement of three percent signatures for each
legislative district.


Aside from Puno another revealing link of Malacanang in this peoples initiative is
the designation of Atty. Raul Lambino as spokesman of Sigaw ng Bayan. Who is Atty.
Lambino? He is said to be coming from the infamous 'The Firm' Villaraza Law Office
and is among the members of the Consultative Commission (ConCom), a body formed by
GMA to study and recommend amendments to the Constitution. The most notorious
their recommendations is the cancellation of the 2007 elections. After the ConCom
which was given only three-months mandate, Mr. Lambino was again made part of the
Charter Change Advocacy Group that Malacanang formed. While serving in the said
Advocacy Group he is at the same time Sigaw ng Bayan spokesperson. What a
coincidence!


Clearly what these linkages indicate that members of Concom and the Advocacy Group and those working for peoples initiative – the supposed civil society component (Sigaw ng Bayan) are more or less in the same loop. They are not different and
exclusive groupings as what the Palace wants to project to the public. After all
they were part of GMA's political machinery.


And why is Mr. Lambino made their spokesperson? That is the problem when a
political machinery is abruptly transformed into a supposed civil society
organization or movements. It is not as fast to train a PO leader that can be as
erudite and articulate as a lawyer. Especially with the intricate issues that
needed in explaining, much more linkages to the 'powers that be' that should
remain hidden from the public. And so they have to depend on their seasoned
operators – the like of Lambino as their mouth piece.


Gleaning from all these brouhaha is an elaborate and concerted effort of GMA and
her lieutenants in leading the peoples initiative. Obviously we see the hand of
Malacanang. And this made through the DILG, ULAP and Sigaw ng Bayan- the civilian
component, to use their language. For sure the Palace will distance itself from
this peoples initiative but is futile already. The links are there for all to see
and thus the GMA camp can no longer erase the fact that such peoples initiative
is in fact a Palace Initiative.


####
05 April 2006

Sino ang SumiSIGAW ng BAYAN?

Mahusay sa kalokohan itong Sigaw ng Bayan Movement. Parang kidlat na tinapos ang mahigit sampung milyong (10.0 milyon) “pirma” para sa Pipol Inisyatib (PI). Kaya lang mukhang mauuwi ito sa kangkungang, ultimo si Atty Macalintal na abogado na ng Palasyo ang nagsasabi ngayong isang "iligal ang PI" at "maliwanag na nilabag nito ang Referendum Act ng RA 6735.

Mula sa pinuno ng Liga ng Barangay hanggang sa mga “legal expert” ng bansa ang nagsasabing walang batas (no enabling law) na sumasakop sa initiative ni Gloria (PIG). Ayon sa kanila, isa itong void, invalid at palsipikado. Nakabitin sa SC (proper forum?) ang kahihinatnan ng Pipol Inisyatib ni Gloria (PIG). Tulad din sa maraming pagco-contest ng batas, ang burden ng proof kung unconstitutional o constitutitional ang PIG ay wala sa nagsusulong nito't wala sa Malakanyang.

Hindi na tayo magpapaliguy-lighoy pa! Ang sama-samang pagkilos ng PIPOL ang siyang tunay na maghuhusga nito. Pinatunayan ng ating kasaysayan na ang kalsasda't pipol power at "direktang demokrasya" sa baba, hindi ang Korte Suprema (SC) ang siyang magpapasya kung iligal o ligal ang PIG.


Sino ang sumiSigaw ng Bayan? Una, sa pangalan palang maiintriga kana. Ang unang kikintal sa utak mo'y parang Kaliwa ang balagbag, parang Kilusang mapagpalaya ang dating, makabayan, maka-masa at patriotiko. Isang COALITION na binubuo daw ng mahigit isang daan (100) non-government organization (NGO) ang “Sigaw ng Bayan Movement”.

Ang husay mangopya, parang NGO-civil society ang packaging at imahe. Sounds familiar, kung si Marcos ay may Kilusang Bagong Lipunan (KBL) na tumugis sa mga kalaban niya sa pulitika noong 1970s, Sigaw ng Bayan Movement naman ang bersyon at pakulo ni Ate Glo, Atty Lambino, Kalihim Puno at ULAP.

Kung tunay na “adbokasiya” ng Sigaw ng Bayan Movement ang people empowerment, ipakita nila ng pruweba na hindi sila impostor. Sino ang mastermind ng grupong ito? Mga operador ni Ate Glo noong 2004 election ang bumubuo nito. Mga corporate elite na gaya ni Donald Dee, Ortiz Ruiz , Francis Chua at Valera ng Phil Chamber of Commerce and Industry (PCCI), Philippine-Chinese Chamber of Commerse at Employer's Confederation of the Phil (ECOP), mga dating cadre, mersenaryo't panggitnang pwersa ng National Democratic movement.

Marami sa kanila ay mga dating kasamahan at recycled communist na nagsasabing “hanap buhay lang ito” at babalik rin sa democratic movement kung makakatiempo. Ang ilan sa kanila mga dating nagpapatakbo ng makinarya ni FPJ for President, Sen . Loren Legarda at Ping Lacson, Pres Erap Estrada, mga kasalukuyang Gobernador-Mayor, Ed Pamintuan at mga alyado' patron ni Kalihim Puno ng DILG.

Pangalawa; Ang kengkoy rito ay parang social movement ang isinisigaw na islogan. Parang alternative ang inilalako sa PIPOL. Out of the blue, sila pa ngayon ang nagsusulong ng demokratikong adhikain ng masang Pinoy at ang lahat ng babangga rito ay lalabas na anti-demokratiko! Ang nakakabahala dito, binibigyan daw nito ng pagkakataong makilahok at magka-boses ang mamamayan! “WOW MALI, bode-bodegang kasinungalingan!

Pangatlo; Sila pa ngayon ang nagmamagaling na may hawak ng pormula't solusyon sa krisis pampulitika ng bansa. Sila pa ngayon ang may karapatang manawagan ng “constitutional reform at magbandila ng demokrasya”. Nagawa pang magpasaring,“na kaya raw napag-iwanan in terms of economy sa Asia ang Pilipinas ay may executive at legislative gridlock da sa politika,” na dapat buwagin ang Senado, magkaroon na ng Unicameral tungo sa sistemang Parliamentaryo . Lalabas na bayani, tagapagligtas ng sansinukob at tgapagpagmalasakit ang Sigaw ng Bayan Movement.

Pang-apat; Mas may kredibilidad daw sila kung ikukumpara sa mga destabilizer at pulitiko. “Malinis daw ang kanilang konsyensya, let's move on na”, wala raw halong pamumulitika, hindi raw sila binayaran at wala raw silang kinalaman sa mersenaryo't operdor na Kalihim Puno ng DILG. Nagpa-awa effect pa't gusto pang palabasing sila ang kinakawawa, sila ang dinidihado, sila ang inaapi, sinasaktan at “hina-harrash" ng mga organisadong mamamayang ayaw ng pagbabago.

Panghuli; ”Totoong ngang mahuhusay” ang mga taong nasa likod nito. Isipin mong mapabilib mo, makumbinsi mo, mapasang-ayon mo ang isang Ale sa bahay palasyo at bahay Tongreso. Ang resulta tuloy, mukhang plotfooted at maa-outsmart na naman ang mga Oposisyon at mga kalaban nito sa pulitika. Ilang araw matapos makuha ng Sigaw ng Bayan ang mahigit walong milyong pirma (8.0 milyon) ay diniklara agad ni Ate Glo na “tuloy-tuloy na ang larga ng cha cha, larga na ang Train at ang humarang dito ay masasagasaan."

Pagwawaldas ng kaban yaman ang PIG. Mangangailang ito ng mahigit isang bilyon (P1.0 bilyon) piso para sa pagbeberipika ng mga pirma ng Comelec (assuming alive and kicking ang buwitre't buwaya), may karagdagang P2.6 bilyon pa ang kakailanganin sa plebisito. Hindi pa kasali dito ang mahigit dalawang bilyong piso (P2.0 bilyon) nawaldas ng palasyo sa prosesong pinagdaanan ng “signature campaign”.

Masasayang lamang ang kaban ng yaman kung titigukin at kung kakatayin ng Supreme Court ang PIG. Ang anim na bilyon pisong (P6.0 bilyon) mawawaldas ay katumbas sana ng tatlong malalaking Hospital at daan-daang duktor, 10 BLISS condo, isang Mass Railway Transit (MRT), libong magbubukid at mangingisda sa buong kapuluan ang maayudahan.

Tumama rin sa wakas ang professor ng constitutional law ng University of the East (UE) na si Lambino ng sabihin nitong, “Section 397 ng Local Government Code of 1991 na binibigyang mandato ang lahat ng local government units na magsagawa ng kani-kanilang barangay assemblies at least twice a year.” Exactly! Kaya lang, bokyang-bokya ito ng sabihin nitong “"pare-pareho tayong mga pipol".

Langit at lupa ang interest ng PIPOL at interest ng Malakanyang . Survival mode ni Ate Glo ang pakay ng People's Initiative, samantalang trabaho, kaginhawaan, pagkain, serbisyo, respeto't dangal ang interest ng Pipol. Diyos ang boses ng Pipol habang Halimaw naman ang boses ng pulitiko.

Sa totoo lang, ang mahalaga sa Pipol ay kung paano mag-survive sa pang-araw-araw na takbo ng buhay. Wala silang paki-alam kung mauwi sa parliamentaryo o sa kalakarang presidential ang sistema. Kung sa usapin ng pulitika, ang concerns lang nila ay kung paano makakaganti sa mga pulitiko sa paraang vote buying-pambubulsa, panggogoyo at kung paano kenkoyin ang mga kandidato sa tuwing may halalan.

Isang panlilinlang ang sabihing ito'y “inisyatiba ng PIPOL.” Isang libong beses na mas paniniwalaang INIS na ang PIPOL, INIS na iNIS na sa theivES (magnanakaw) ang Pipol. Huwag niyong pagkaperahan, gamitin at gaguhin ang PIPOL. Magkaiba ang Pipol sa pulitiko. Langit at impyerno ang diperensya ng representanteng pulitiko sa PIPOL.

Sabihin man nila na tunay na Pipol Initiatve, may suporta't agapay (bagamat isang iligal) ng Corporate super-Elite, Tongresman, Gobernador at Mayor, “so what – walang masama” sila naman daw ay PIPOL din at “representante-kinatawan” ng PIPOL! Maghunus dili kayo! Masyado kayong BRUTAL at garapal! Ang TOTOO, Binababoy n'yo ang PIPOL.

Sapagkat deka-dekadang buluk at mahina ang sistemang elektoral sa bansa, nakalikha ito ng sangkaterbang iligal na kinatawan at representante sa hanay ng mga PIPOL. Sa maraming taong pamamalagi ng COMELEC, libong “Garci-mafia” ang naitanim at naibaon sa Intramuros, probinsya't hanggang sa munisipyo. Ito ang pangunahing dahilan kung bakit TRAPO-pamimili ng boto, MAKINARYA at hindi plataporma't track record ang siyang mapagpasya sa halalan.

Maniniwala lamang kami na hindi kayo alipores ni Ate Glo kung bababad kayo sa PIPOL at magsagawa ng grasis root organizing (GRO)! Subukan n'yong tumira't lumubug sa mga liblib na lugar ng kanayunan (katutubo, pesante't magbubukid) , kumunidad, urban poor -PAYATAS at sa mga pabrika. I-organisa't i-eduka n'yo ang PIPOL hanggang sa libu-libo niyong mapakilos ang PIPOL patungo sa ninanais n'yong pipol initiative at pipol power .

Una, hindi kayo pipol isang demonyo at anti-pipol ang pulitiko't corporate elite. Kayo ang nangggahasa sa pipol, kayo ang humuhuthut at nanghoholdap sa pipol dahil pinagkaitan n'yo ng gatas ang iyak ng iyak na mga sanggol . Dahil sa walang mapasukang trabaho, itinulak niyong mag-japayuki, magprosti-GRO at mag-adik ang PIPOL.

Kayo ang nagtulak sa pipol upang gumawa ng krimen (kawalan ng trabaho). Kayo ang pumatay sa libu-libong PIPOL na itinulak n'yong manirahan sa vulnerableng lokasyon; sa tabing estero, ilalim ng tulay, tabing bundok -ilog, gilid ng bulkan at barong-barong na kalagayan. Kayo ang pumatay ng libu-libung pipol dahil sa malnutrisyon at karalitaan. Dahil sa patuluy na patakarang OFW, kayo ang dahilan kung bakit nagkawatak-watak ang isang pamilya ng pipol.

Pangalawa; Kinumando't inisyatiba ni Ate Glo sampu ng kanyang mga galamay sa bahay palasyo at corporate elite ang PIG. Sapagkat ito'y iwas pusoy sa selda't bilangguang maghihintay sa kanya, “reresolbahin nito ang isyu ng linlangan, ang isyu ng katiwalian, ang isyu ng uncertainty at ang isyu ng legitimacy. Kung kaya't ang pangunahing makikinabang sa PIG, cha cha ay ang ilegal na nag-ookupa sa Malakanyang.

Pangatlo; Mga botong galing sa KBL (Kasal Binyag at Libing) lamang kayo. Hinostage n'yo ang Pipol at Comelec. Tuwing may halalan, ginagamit at sinupalpalan n'yo ng bigas-sardinas-noodles ang pipol. Sino ngayon ang maniniwala sa pinangangalandakan n'yong representative democracy? Mga predator, pekeng kinatawan-representante kayo ng PIPOL. Pinagmalupitan at binusalan n'yo ang PIPOL. Kailanma'y hindi nakalasap ng tunay na tunay na demokrasya ang PIPOL.

Sino ang sumiSigaw ng Bayan Movement? May naniniwala pa ba sa elitist at representative democracy? Hindi marandaman ng country ang gubyerno at kailanma'y hindi nakalasap ng tunay na SIGAW at demokrsya ang PIPOL!!!



-Doy Cinco / IPD staff
April 6, 2006

Gaano katagal ang Political Stalemate?

May ilang linggo ring nataranta't nahintakutan si Ate Glo at kanyang mga galamay sa palasyo. Hindi pa tapos ang laban at hindi pa siya nakasisiguro. Hanggat hindi nareresolba ang isyu ng linlangan, ang katiwalian at ang isyu ng legitimacy, magpapatuloy ang ligalig, political uncertainty, polarity at masidhing krisis pampulitika sa country. Lumalala, papakumplika ang katatagan at istabilidad ng bansa, kung ikukumpara sa mga naunang windang nitong nakaraang taon.

Inaamin na mismo ni Ate Glo na “nananatiling may residual threats sa bahay ng palasyo.” Kung babalikan, pansamantalang nakaligtas, muling nakabawi at lumakas ang kanyang posisyon politikal. Gamit ang buong makinarya't arsenal ng palasyo, buong bangis na iwinasiwas ang panunupil sa kalayaan sibil, sa pamahayag at pag-aasembleya. Unang tinarget ang lumalaking simpatya ng country sa “adbenturistang militar” at kilusang masa. Nagawa nitong ihiwalay ang pinagsamaang YOUng at RAM (Reform the Armed Forces movt) sa mas maingat at patriotikong Magdalo. Patuloy ang psy-ops propaganda at kontra-opensibang atake ng Malakanyang sa mga kalaban nito sa politika.

Muling binuhay ang Batas Pambansa 880 ng diktadurang Marcos. Iprinoklama ang “emergency power” 1017, General Order no. 5 at inilagay sa impaktong de facto Martial Law ang bansa. Ala-Hitler na ipinatupad ng kanyang asong si Querol, Lumibao ang batas na pumatungkol sa illegal public assembly, no permit-no rally at Calibrated Pre-emptive Response (CPR). Habang garapalang nilalabag ang karapatang pantao, pakunwaring ni-lift ang 1017.

Pinuntirya ang Daily Tribune. Tinakot ang pahayagang Abante at iba pang broadcast- media. Kaliwa't kanan ang crackdown sa mga peaceful assemblies, pananakot at pang-aaresto sa mga kilalang personahe ng kilusang demokratiko. Prinoproseso ang kasong sedition at rebelyon sa kilala at walang bahid kurakot sa (100) mga piling yunit pwersa ng AFP at PNP.

Hindi nakaligtas sa pagtugis ang diumano'y pasimuno ng tangkang “kudeta” sa Oukwood na si Sen Gringo Honasan. Trinatong “enemy of the state” ang ilang mga oposisyon (Sen Nene Pimentel). Nagpagawa ng mala-Alcatras na kulungan para ia-comodate ang daan-daang nakibahi't lumabag sa “chain of command” noong ika 24 ng February, Pipol power anniversary. Tinatantyang may mahigit isang libo (1,000) ang nasa long list at dalawang daan (200) ang nasa short list na personaheng aktibista ang sa ngayo'y handang ipa-aresto at minamanmanan. Kasabay ring minomonitor ang ilang opisina ng NGOs, civil society organization at mga militanteng organisasyon.

Gaano man katindi ng panunupil, mas lalong titindi, tatapang at lalo lamang mag-iibayo ang pakikibaka ng kanyang mga kalaban. Ang ganitong pagpapakita ng lakas pwersa ay sa totoo lang ay hindi sinyales ng isang matatag at malakas, bagkus isa itong panlulumo, paghihingalo at nalalapit na pabagsak na gubyerno. Patunay ito sa panahon ng Diktadurang Marcos at Presidente Estrada, CPR, EO 464 at hanggang sa 1017.

Totoong tumabla si Ate Glo sa labanang pulitikal. Dapat niyang malamang na “pansamantala't isang artificial” lamang ang istabilidad. Dahil sa political stalemate, ang mga pwersang may armas sa military ang walang dudang ang magdodomina sa labanang pulitika. Ayon sa chief of staff Gen. Senga (March 22 statement), may mga niluluto't paparating pang “big push” mula sa hanay ng YOUng-Magdalo at kilusang maka-Kaliwa.

Lumalabas na ang military na lamang ang pwedeng asahan at pagkatiwalaan ni Ate Glo. Buong-buo pa niyang iientrega ang gawaing paggugubyerno sa Military. Sa katunayan, pagdating sa hustisya, mukhang todo-todo niyang ipahahawak ang prosekusyon sa Military at hindi sa Dept of Justice (DOJ). Upang labanan ang pananabotaheng pang-ekonomya ng kalaban, kasunod niyang binabalak itayo ang Marcos style Martial Law na “Military Tribunal.”

Dahil sa paglaki ng papel ng Military, lalo lamang pinahihina't nilulumpo ang katatayuan ng presidency. Habang inaapura nitong pagulungin ang pag-amyenda ng Konstitusyon (charter change) sa Lokal, umuugung din ang panawagang "snap election" sa hanay ng grupong anti-GMA at ilang bahagi ng paggitnang pwersa. Ipilit man ang cha cha ni Ate Glo at ni Tainga, walang dudang muling sasambulat ang protesta sa kalye hindi lang sa kalunsuran maging sa ilang sentrong lunsod ng Mindanao at Kabisayaan. Hindi malayong isa na namang panibagong round ng (military adventurism, sa pananaw ni Ate Glo) pag-aaklas ang kanyang kakaharapin at dito baka tuluyan na siya;


1.Ayon kay Sen Joker Arroyo, “lalala ang pampulitikang krisis at titindi ang banta sa trono ni Ate Glo.” Kung hindi makiki-alam ang panggitnang pwersa't hindi kikilos ang mga Amerikano, “hindi malayong idedeklara ni Ate Glo at Speaker Joe de Venecia (Tainga) ang Martial Law.” Kung matatandaan, binulabog ng “undeclare Martial Law” - 1017 ang Constitution. Bagamat lifted na kuno ang 1017, malaki ang posibilidad na ideklarang ilegal ito ng Korte Suprema.

2.Naging crucial ang papel ng militar at pulis. Lumalabas na ang Military, hindi ang oposisyon, hindi ang civil society, hindi ang CPP-NPA, hindi ang sektor ng negosyo at CBCP ang siya ngayong bagong bida't kontrabida sa umiinit na pampulitikang labanan. Kung dati-dati'y pumusisyong neutral ang military noong kainitan ng “hello Garci” contoversy, ngayon hayagan na itong tumaya sa magkabilang dulo ng gerang pulitika.

Nayurakan at nilalagay nito sa alanganin ang “commander in chief” at chain of command. Parang may sariling galaw, diskarte, disposisyon at undeclared autonomy ang AFP. Meaning, “hostage at gapos-gapos” ng military ngayon ang dalawang kamay ni Ate Glo. Hindi niya magawang i-court martial ang ilang Heneral at mga Koronel na hayagang bumatikos at nagtangkang nagwithdraw ng support sa kanya?

3.Sa layuning durugin at i-isolate ang grupong Magdalo, “sinusuyo't sinusuhulan” ang mga Kuya nito sa YOUng. May 5 points guidelines na ginawa ang AFP na paparalisa raw sa adbenturistang militar. Kaya lang, ayon sa ilang pahayag ng junior officers, “lalo lamang gagatungan nito ang sigalot at nagsasayang lamang ito ng panahon at laway sa pakikipag-dialogo't pakikipag-konsultasyon.” Mukhang magbubumerang at makakapag-create pa ito ng panibagong monster o Frankestein sa military.

Ayon sa pahayag ng Patriots, “hanggang hindi nareresolba ang lalim ng suliranin ng country, ang demoralisasyon, ang anomaly at isyu ng legitimacy hindi mabubura ang pagdududa, linlangan, ang dayaan noong nakaraang election. Hanggang hindi inilalabas ang kontrobersyal na Mayuga report, mananatili ang pamulitikang krisis ng country.”

4.Constitutional succession: Impeachment complaint 2, Cha cha at Snap election. Matapos ilibing ang impeachment complaint , may “bagong taktikang” isasagwa ang elite opposition na kayang mapagtatagumpayan ang panibagong complaint. Ayon naman kay Sen Nene Pimentel, bukud sa mahihirapang makakalap ng sapat na bilang, malabong magkaroon ng substansyal na honest to goodness na inbistigasyong ilalarga ng minority bloc sa Kongreso. Gagamitin ule ng mga galamay ni Ate Glo ang buong pwersa, kapangyarihan at resources upang ma-dead on arrival ang impeachment complaint. Nagsisimula na ang takutan at pressure sa ilang kilalang oposisyon sa Kongreso.

May ilang buwang ding naitchapwera ang elite opposition. Bagamat gustong makapapel at makapag-impluwensya sa loob ng military, nahihirapan itong maka-igpaw sa pagdududa ng mamamyan. Nanatili ang persepsyong “urong sulong at may political interest ang mga pulitiko.” Isang malaking katanungan ngayon ay kung may malinaw na direksyon at istratehiya ang planong muling i-impeach si Ate Glo. Ang Kongreso ang isa sa pinakamatibay na lunsarang panggogoyo't panlilinlang ni Ate Glo.

Sa kontekstong may political impasse, mas madaling paniwalaang kagatin ng elite oposisyon ang snap election, lalo na't may hinalang suportado ito ng elite at mga Amerikano. May malaking grupo sa loob at labas ng gubyerno, Simbahan, middle class, Bangon Pilipinas at Black and White ang siya ngayong may malakas na may panawagang magkaroon ng snap election. Sa kabilang banda, sa layuning maisalba ang sarili, pinagtutuunang pansin ni Ate Glo at ni Tainga ang Charter Change. Kung babara ito sa Senado, ang isang tanging baraha ng palasyo ay ang makinarya sa Lokal. Dahil sa panggagapang ng DILG sec Ric Puno, “solido” ang liga ng mga gobernador na isulong ang “peoples initiative” bilang best mode sa pag-amyenda ng Constitution. Totoong “madaling makukuha ang sapat na bilang na tatlong porsiento (3%) ng kabuuang rehistradong botante sa kada distrito.

5.Ang papel ng Anti-GMA at ang Magdalo-YOUng. Sa unang quarter ng taon, tinugunan ng Patriots ang matagal na “opposition vacuum” laban sa Arroyo administration. Lumakas ang papel ng demokratikong Kaliwa at kilusan demokratikong Anti-Arroyo. Bagamat nagkaisa na wakasan sa lalong madaling panahon ang pagpapatalsik sa bahay palasyo ni Ate Glo, marami sa kanila ang patuloy na naniniwala sa pakikibakang extra-constitutional, habang pinag-aaralan ang paraang constitutional succession.

Ayon sa Magdalo-YOUng, “walang malinaw na planong mobilisasyon noong Pebrero'06 at ito'y isa lamang “ehersisyo.” “Sadyang sinubok o tinesting lamang kung paano lumarga” ang komuniskasyong naitalaga sa bawat yunit.” Ayon sa Magdalo-YOUng, “dry run” lamang ang nangyaring movements nuong nakaraang Feb. 24, '06 - (Newspbreak, March, '06 issue) . Kasalukuyang nasa konsolidasyon, pangangalap at pagse-secure ng ilang current machinery at resources. Binubuo ang imprastrakturang military- political (mil-pol) na kontra-opensiba't pakikibaka. Mukhang ang lunsaran ay hindi na lamang sa Kamaynilaan maging sa ilang lalawigan.

Habanag sinisikap ng Malakanyang na ineutralisa ang Makabayang Kawal na Pilipino (MKP-Magdalo), todo bigay naman ang panunuyo sa mga Kuya (YOUng). Alam ng mga operador ng Palasyo na may kakayahan pang magsagawa ng “big push” ang MKP. Sa tulong ng malalapit na Heneral, pinabibilis ngayon ang marginalization sa natitira at nagtatago pang mga junior officers.

Nananatili ang political-military momentum na nagenerate ng Magdalo-YOUng. Sa “kalagitnaan ng taon,” matapos makapag-regroup at makapagpalakas, kasama ang iba't-ibang pwersang politikal, bibilis at mas magiging agresibo ang magiging pagkilos at tuluyan ng mawawakasan ang “impasse” sa pampulitikang krisis.

Sa akalang naparalisa't nabulabog nito ang YOUng, Magdalo at kilusang demokratiko, walang dudang may reserbang bala, kapabilidad at kakayahang pang pilayan hanggang mapatumba si Ate Glo. Kaya lang, dahil sa inip, pag-aalinlangan, “impasse” man o debate, marami ang nagtatanong. "Gaano katagal ang Political Stalemate? Bakit sa kabila ng 65% disgustong Pinoy kay Ate Glo, wala pa ring makitang passion ang panggitnang pwersa, hindi pa rin lumabas at nagpapartisipa sa lansangan ang malawak na pwersa ng masang Pinoy?




Doy Cinco /IPD staff
March 27, '06

Kawawang Puno, pinangbabala sa Kanyon!

Kalihim Puno, punong puno ka ng katusuhan. Punong puno ka ng kagaguhan, Punong puno ka ng kagulangan. Punong puno ka ng ka-tutaan, ultimo tumbong ni Ate Glo at ni Tainga ay pupunuin mo ng halik, mapuno lang ang iyong katangahan. Kung sa bagay, ganyan talaga ang buhay ng isang propesyunal na mersenaryo, dapat consistent. Ginamit ka ni Marcos, ginamit ka rin ni Erap at hanggang ngayon, patuloy kang nagpapagamit. Hunyango ka talaga Puno.

Huwag kang maghugas ng kamay, 'wag mong sabihing wala kang kinalaman sa pinaggagawa mong pagkakalat ng pagpapapirma sa barangay? Huwag mong sabihing inisyatiba ng mga lokal na trapito yang gimik n'yo, huwag mo ring sabihing hindi mo ginapang, hindi mo kinomando ang Union of Local Authority of the Phil. (ULAP) at Liga ng mga Erehekutibo. Puno, "wag ka nang makigulo, inis na inis na ang buong country kay Ate Glo (65%). Talagang Punong puno ka ng kakengkoyan. Punong puno ka ng kasinungalingan.

Binastos n'yo (Puno, Ate Glo at Tainga) na ring pati ang institusyong sinasandigan na lamang ng country . Kung nagawa n'yong wasakin ang Comelec, AFP-PNP, Hustisya't Tongreso, wag n'yong namang idamay ang sagradong institusyon ng Lokal na Gubyerno na pinag-ibayo't pinalakas pa ng Local Government (LGC) Code ni Sen Nene Pimentel. Sinalaula n'yo ang ispirito ng demokrasya-demokratisasyon sa grassroot, ang empowerment sa baba, ang esensya ng decentralization at local autonomy.

Huwag n'yong takutin ang Lokal na Erehekutibo na idedeklara n'yo ang Martial Law bilang alternatiba "kung hindi aaprubahan at hindi pipirmahan" ang pag-aamyenda ng Constitution. “'Wag n'yong gaguhin at gawing tanga ang mga Punung Barangay, Mayor at Gobernador. Sa akala n'yong masisilaw sa kapirasong salapi, sa kapiranggot na proyekto't ayuda mula sa Malakanyang at pork barrel ay magagawa n'yo ng paglolokohin, utu-utuin at goyo-goyoin ang lokal na gubyerno.

Totoong taon-taon ay may Barangay Assembly ang mga lokal na gubyerno. Sa aking karanasan, ang Barangay Assembly ay isang pagkakataong upang magpartisipa ang mamamayan sa malayang talakayan matasa't mabalikan ang isang taong plano (SONA) at mula dun, isang taon ule itong makapagprograma. Nilalahukan ito ng iba't-ibang sektoral na organisasyon, NGOs, local development council, pamunuan ng barangay at iba pang key players (personahe) sa loob at labas ng gubyerno. (kadalasa'y nilalangaw at para dumami ang attendance, may parapoll, gift giving at tuwing pasko o bagong taon isinasagawa).

Kadalasan, ang nilalaman ng taunang programa't suliranin sa lokal ay; livelihood program para maitaas ang kita ng mga tao, trabaho (job fair sa ilang mauunlad na lunsod), infrastructure at development projects t roads), kakulangan ng class room, peace and order (nakawan, patayan), paano pangangalagaan ng kalikasan (illegal logging- fishing), pangisdaan, calamity, waste disposal, drug addiction-shabu, prostitution, gambling at kung paano mareresolba ang maliliit na away pampamilya't magkakapit-bahay at higit sa lahat ang pamamalimos sa Manila imperialism at kakulangan ng IRA (budget).

Sa dinami-daming suliraning kinakaharap ng barangay, isasalaksak ninyo pa ang isyu ng “pag-aamyenda ng Konstgitusyon, ipipilit ninyong (Ate Glo, Tainga) talakayin ang isyu ng charter change. (Pasantabi lang sa mga kaibigan kong mga barangay at mayor). Maliban sa No Election (NO-EL), ano naman ang kinalaman, ano ang mapapala, mahihita at ano ang pakinabang ng barangay kung saka-sakaling magbabago't maii-amyenda ang Konstitusyon? Isang tao lamang ang maliwanag na makikinbang dito (sa bahay ni Ate sa palasyo).

Mareresolba ba nito ang mga isyu ng un-employment at karalitaan, isyu ng padri-padrino- palakasan-nepotismo? Maibababa ba nito ang singil sa pamasahe at presyo ng bilihin? Masasawata ba ng pagbabago ng Constitution ang laganap na pangungurakot, dayaan at vote buying sa tuwing may election?


Kung matutuloy ang mga Assemblies sa barangay at pilit ihahapag sa agenda ang usaping cha cha, pag-amyenda ng konstitusyon, parliamentaryo at ang survey kuno, sinong tatay, sinong nanay, ate, kuya, lumpen at istambay sa kanto ang makakaunawa nito? Kung sa Tongreso't sa Senado at maski dito sa IPD (naturingang political institute) ay di pa lubusang nauunawaan ang isyu ng “cha cha, parliamentary at unicameral system at kung bakit ia-amyenda ang Konstitusyon, SA BARANGAY PA? Maliban sa English ang medium na gamit, english din ang ginamit sa mga katanungan nakasulat sa FORMs, high palooting at hindi leymans language. Malabong magkaroon ito ng malayang talakayan o balanseng pagpapalitan ng kuro-kuro dito. Hindi pa kontento, mukhang may plano pa atang dukturin (ang dagdag) ang resulta ng People's Initiative. Sa Form na lamang, nakahiwalay (page 3-4) ang mga pirma ng mga tao.

Ang totoo, sinasamantala n'yo ang matinding kahirapan dinadanas ng mga taga-barangay. Sa kapirasong tuyo (ulam, bigas at dilata), parang binibili ng Malakanyang ang puso't kaluluwa ng mga tao. Para sa barangay, pansamantalang hanap buhay rin ang "signature campaign" sa cha cha. Sa kada 10 pirma, may P200.00 ganasyang nauuwi sa nagpapapirmang may hawak ng FORMs. Kung makakapagpapirma ka ng 200, may P2,000.00 ka, Kahit paano'y laman tiyan din at isang buwan ding pang-gastos ng pamilya.

Sa karanasan ng mga kakilala kong Lokal na opisyal sa mirap na probinsya ng Bohol, may hinatag na P1,000.00 "bilang honoria-facilitation fee" sa kada punong Barangay at mga kagawad. Mas malaki ang matatanggap ng mga nasa munisipyo't capitol at mas lalong malaki ang mga nasa Lunsod at mayayamang probinsya. Ayon sa ilang source, mahina sa P20.0 milyon kada probinsya ang inilaang budget ng DILG-Malakanyang sa "signature campaign" at ito'y kaya namang takpan sa makukulimbat na pondo ng Small Town Lottery (STL) at Pagcor.

Pangalawa, ang talagang mastermind dito ay si Ate Glo, Tainga at DILG at hindi ang pipol o mamamayan Pilipino. Layon nitong isalba ang nanganganib na trono ng isang iligal na presidente, ang panawagang "snap election", unahan ang impeachment complaint ng oposisyon sa Tongreso at unahan ang inaantabayanang “big push” ng pinagsamang Patriot (Magdalo-YOUng) at malawak na kilusang masa. A

Kung tunay na “people initiative” ito, walang dudang lilitaw ang mga katanungang “kung bakit ipinagkakait, bakit maliit ang (IRA) pondo ng barangay?, “bakit magpahanggang ngayon kulang ang mga batayang serbisyong kuryente, edukasyon, pabahay, kalusugan) iginagawad sa barangay?” “ Sa kabila ng batas na Local Government Code 1990, “bakit ang naghahari't may kapangyarihan pa rin sa brangay ay ang mga Tongresman, Gobernador, Mayor, weteng-gambling lord, drug lord, prostitusyon lord, illegal logger, CASIQUE -“land lord comprador” at insurgenciya (MILF, NPA, abu Sayaff)?”

Ano naman ang isu-survey ng palasyo? Pantapat ba ito sa Pulse Asia at SWS na palagiang negatibo ang presidente at kawalang tiwala sa political institusyon ng country? Isusurvey ba nila dito kung ilan, kung sinu-sino ang mga aktibista't rebelde, kaaway ni Ate Glo sa barangay o kung ilan ang pamilyang wala ng makain, walang trabaho't iskwater sa sariling bayan, ilan ang batang nahinto sa pag-aaral at ilan ang malnorished? Walang dudang hindi magkakaroon ng substansyal na pananaliksik sa barangay!

Pangatlo, Ang isyu ng legality. Wala itong enabling LAW. Ipinag-bawal na ng Korte Suprema ang pagrerebisa (revision) at pag-aamyenda ng Constitution sa paraan ng “people's initiative”? Batid ng Supreme Court na Marcosian strategy ang muling pinaiiral ni Ate Glo, papalpak ang proseso't technikalidad at malinaw na peke at huwad na “people's initiative” ang isasagawa ng ULAP, Kilusang Sigaw ng Bayan at ng DILG.

Ito ang tamang panahon upang magsalita na, kumilos na't makialam na ang ilang magigiting at patriotikong mga Punong Barangay at Mayor sa buong bansa. Matagal din ang pinagsamahan ng LGUs at mga NGOs sa larangang magkatuwang na gawaing lokal na paggugubyerno. Mula sa gawaing local development, proyekto, hanggang sa pagpapanlo sa halalan.

Kaya't kung ako kay Puno, (tulad ni Dinky) lulundag na'ko sa kabilang bangka. Kung pangangatawanan mo na yan, maghanda't panagutan mo ang karumaldumal na krimen mo (acomplished) sa bayan. Lalabas ang tunay na katotohanan. Hindi lahat ng lokal na gubyerno ay sa iyo. Ang mungkahi namin sa'yo habang maaga pa, magbigti ka na sa Punong baliteng malapit sa UP campus.


Doy / ipd staff
March 22'06

Nakatabla nga (Ate Glo) pero Sino ang Nakinabang? / High Ground : When brave soldiers cry

Sa nakaraang buwang lumipas, may ilang linggo ring nataranta't nahintakutan si Ate Glo at mga galamay nito sa palasyo. Kung baga sa nabilaukan, sa wakas nabunutan rin ng tinik. Kaya lang, mukhang hindi pa tapos ang labanan at hindi pa siya naksisiguro. Hanggat hindi nareresolba ang linlangan, ang isyu ng legitimacy, magpapatuloy ang ligalig, political uncertainty, polarity at masidhing krisis pulitikal sa country.

Kaya lang, mukhang lumalala ang sitwasyon, papakumplika, mapanganib at mas nagdidilikading ang katatagan at istabilidad, kung kumpara sa mga naunang windang nito sa politika. Siya na mismo ang nagsasabing “nananatiling may residual threats sa kanyang trono't sa palasyo.” Kung sa bagay, nasanay na, namanhid na sa kaka- depensa ng mahigit limang (5) taong “residual threat.” Kung susumahin, pansamantalang nakaligtas si Ate Glo, lumakas ng kanyang posisyon politikal at naitabla ang kanyang mga kalaban. Dahil dito, bigay todo naman ang kontra- opensiba ni Ate Glo sa kanyang mga kalaban sa politika.

Gamit ang buong makinarya't arsenal ng palasyo, buong bangis na iwinasiwas ang palakol ng panunupil sa kalayaan sibil, sa pamahayag at pag-aasembleya. Naging epektibo ang pinagsamang psy-ops at labanang propaganda ng Malakanayang, kung ikukumpara sa nagnanais magpabagsak ng kanyang trono. Unang tinarget ang lumalaking simpatya ng country sa adbenturistang militar at kilusang masang. Gamit ang classic na carrot and sticks, nagawa nitong ihiwalay ang de-color sa color, ibukod ang pinagsama at malamyang YOUng at RAM (Reform the Armed Forces movt) sa mas hardline, makabayan at patriotikong Magdalo.

Upang ganap na madisiplina't tumalima sa "chain of command" ang kalakhang pamunuan ng AFP, ang jurrasic na “red scare tactic at witchhunting ” ang siyang ginamit na pamamaraan. May bonus pang panakot sa hanay ng panggitnang pwersa at ilang gegewang-gewang na alyado. Pinalabas nitong in “control pa rin ang sitwasyon,” “may strong ang unified chain of command, solido at propesyunalismo ang hanay ng AFP lalo na sa anti-insureksyon at anti-terorismo.”

Muling binuhay ang Batas Pambansa 880 ng diktadurang Marcos. Iprinoklama ang “emergency power” 1017, General Order no. 5 at ang impaktong de facto Martial Law. Isang ala-Hitler na batas na buong bangis na ipinatupad ng kanyang asong si Querol, Lumibao at CIDG. Pumatungkol ang batas sa illegal public assembly, no permit-no rally at halos kambal-tuko ng Calibrated Pre-emptive Response (CPR). Habang garaplang nilalabag ang karapatang mamahayag at mag-asembliya, pakunwari't pakunswelong ni-lift nito ang 1017. Nailagay sa depensibang lagay ang kanyang kalaban at nalimita't naikahon pa ito sa labanan pagdedebate't larangang teknikalidad.

Unang inasinta ang Daily Tribune. Tinakot ang pahayagang Abante at iba pang broadcast-media na nagbabandila ng katotohanan. Kaliwa't kanan ang crackdown sa mga peaceful assemblies, pananakot sa malayang pamamahayag at pang-aaresto sa mga kilalang personheng tulad ni Prof Randy David and company, Rep Riza Hontiveros, Cong Ka Bel , Batasan Five (5), Jinggoy Alcuaz, at ang dating Sec Dinky Soliman. Prinoproseso rin ang kasong sedition at rebelyon sa kilala at walang bahid kurakot na si Gen Danilo Lim at may mahigit isang daan (100) mga astig at mga piling yunit (Marines, Scout Ranger at Special Forces) na pwersa ng AFP-PNP.

Hindi nakaligtas sa pagtugis at diumano'y pasimuno ng mga aklasang militar sa country si Sen Gringo Honasan. Limang milyong pisong bounty (P5.0 milyon) ang inilaan sa kanyang ulo. Trinatong “enemy of the state” ang ilang maiingay na oposisyon (Sen Nene Pimentel) sa senado't kongreso. Nagpagawa rin si Ate Glo ng mala-Alcatras na kulungan para iacomodate ang daan-daang nakibahi't lumabag sa “chain of command” noong ika 24 ng February, Pipol power anniversary.

Tinatantyang may mahigit isang libo (1,000) ang nasa long list at dalawang daan (200) ang nasa short list na personaheng aktibista ang sa ngayo'y handang ipa-aresto at minamanmanan. Kasabay ring minomonitor ang ilang opisina ng NGOs, civil society organization at mga militanteng organisasyon.

Hindi na natuto sa kasaysayn si Ate Glo. Anumang hagupit ng panunupil ang igawad niya sa country, mas lalo lamang titindi, tatapang, adrenalin at lalo lamang mag-iibayo ang pakikibaka ng kanyang kalaban. Hindi sinyales ng isang malakas ang pagpapakita ng isang matinding panunupil at paggamit ng kamay na bakal sa country , bagkus kabalintunaan ito ng isang nanlulumo at naghihingalong gubyerno. Napatunayan ito nuong panahon ng Diktadurang Marcos, cover-up ng “hello Garci” tapes at impeachment complaint, CPR at EO 464 hanggang proklamasyon ng 1017.

Totoong nakatabla si Ate Glo sa labanang pulitikal at totoo ring nananatili ang banta ng destabilization. Kung 'di maisusustini ang nahamig na tagumpay, maaring biglang mawala't maagaw ito ng kanyang kaaway. Dapat niyang malamang na “pansamantala't isang artificial” lamang ang istabilidad. Dahil sa political stalemate, magpapatuloy ang extra-constitutional na pakikibaka lalo na ang mga grupong may armas (Patriots) ang siyang walang dudang mangunguna at magdodomina ng laban. Maaring may ilang variables na magbago-bago, mag-iba ang direksyon ng hangin, bumaligtad anumang oras ang ilang malalapit, inaasahang mga galamay at ipagkanulo't traydurin ang may bahay sa palasyo.

Lumalabas na ang militar na lamang ang pwede niyang asahan at pagkatiwalaan. Hindi pa kuntento, parang ang gawaing paggugubyerno ay buong-buo niyang iientrega sa Militar. Sa katunayan, pagdating sa hustisya, mukhang todo-todo niyang ipahahawak ang prosekusyon sa Militar. Binabalak ring itayo ang “Military Tribunal” na siyang ginamit ni Marcos noong kapanahunn ng Martial Law.

Dahil sa paglaki ng papel ng Military sa labanan, lalong nanghina ang katatayuan ng presidency. Sa tulong ng Kano, mabilis na umuugung ang panawagang "snap election" ng elite oposisyon at paggitnang pwersa. Mukhang nanganganib ngayon na maipagulong ang planong Charter Change sa taong kasalukuyan. Ipilit man ito ni Ate Glo, walang dudang isa na namang panibagong round ng (military adventurism, sa pananaw ni Ate Glo) pag-aaklas ang kanyang susuungin. Nakatabla nga si Ate Glo pero Sino ang Nakinabang?


-Doy Cinco / IPD staff
March 20,'06


High Ground : When brave soldiers cry

First posted 03:10am (Mla time) Mar 06, 2006
By William Esposo
INQ7.net



http://news.inq7.net/viewpoints/index.php?index=2&story_id=68460&col=69

TURNING points in history are almost always distinguished by human markers of courage and sacrifice. These poignant moments that have touched and inspired people to action are etched in the collective minds of generations to come. The crucifixion of Jesus Christ, Mahatma Gandhi's march to the sea, Vietnamese Buddhist monks setting themselves ablaze in protest of the Ngo Ding Diem regime—are examples of defining moments that changed the course of history.

The crucifixion at Golgotha launched Christianity. Gandhi's march to the sea to protest the British salt monopoly lent a more dramatic yet non-violent expression for India's clamor for independence from Great Britain. The riveting images of Buddhist monks burning themselves dealt a serious blow to the Ngo Ding Diem regime, eventually resulting in the CIA-backed coup that ended the life of Diem and his regime.

The disquieting events that came in the wake of that failed 'non-coup' of February 24 provide images that threaten to further seed the clouds that will stir the political storms that hound the Gloria Macapagal-Arroyo regime. I call it a 'non-coup' because even Armed Forces of the Philippines (AFP) Chief of Staff Gen. Generoso Senga categorically stated that there was no coup plot. Instead, there was only a plan by officers and soldiers to join an EDSA I Commemoration rally and there to manifest their withdrawal of support from Madame Gloria Macapagal-Arroyo.

There is the image of the besieged Arroyo regime sending home Malacanang employees and barricading all access to the Palace with container vans on February 24. Then there is the sight of the regime's shock troops in big numbers and in full riot gear dispersing the EDSA I rallyists and protest marchers.

While both acts were clearly intended to protect and preserve the Arroyo regime, the net effect may be to the contrary. These so-called precautions were seen as overreactions and served only to create and/or reinforce a mental picture of an insecure ruler.

I've always said in my column that Madame Arroyo appears to have a very poor sense of history. In this instance, she forgot that EDSA I was all about the battle of mental positions between the dictator at the Palace and the rebels in Camp Crame. EDSA I was a psychological battle, not a physical conflict. Barricading herself in Malacanang and dispersing peaceful rallyists merely solidified images of:

1. An embattled regime
2. An insecure and unpopular ruler
3. A police state

The Arroyo government's claims that it enjoys the support of the "silent majority" had been invalidated by these images on television. Madame Arroyo's persistent claim to have been a democratically-elected president in 2004 was smashed by these images that painted a regime that could only rule through police enforcers.

Marcos may have lost the psychological battle of EDSA I but this is no reason for Madame Arroyo to conclude that some of the tactics that Marcos employed had been ineffective. Marcos did two things that were right during the EDSA I psychological fight:

1. Marcos brought in people to Malacanang to try to project popular support. Madame Arroyo emptied the Malacanang grounds.
2. Marcos considered dispersing the EDSA crowd but reconsidered that option. Madame Arroyo dispersed the EDSA rallyists and protest marchers.

There are those who aver that had Marcos decided to disperse the EDSA crowd, there would have been no EDSA People Power Revolt. Marcos may have been an SOB as one Washington official had described him, but he was no fool and he knew his history lessons well. An attack on the EDSA crowd would have spelt worse repercussions on Marcos and his family.

Marcos lost not because he failed to empty the Malacanang grounds of people or that he had failed to disperse the EDSA crowd. Marcos lost because he had long lost all moral grounds to continue to rule. He knew that not even state terrorism would serve him well at that point. The final blow came when Marcos' own American friends, through US Senator Paul Laxalt, asked him to "cut and cut clean."

Interestingly, the US has called upon Madame Arroyo to lift Presidential Proclamation (PP) 1017 immediately. Even more interesting is that Vice President Noli de Castro—who has been very supportive of Madame Arroyo—echoed the US line to remove PP 1017 a day after the US made its stand. The US has always expressed preference for following the constitutional process in resolving national crisis. Can this be the process that is now at work?

The worst and most disturbing of these recent images involved the standoff at the Philippine Marines Headquarters at Fort Bonifacio last February 26 that culminated in the relief of Marine Col. Ariel Querubin. The spontaneity and sincerity of his tearful parting remarks to his troops last Wednesday at Fort Ranao provided stark contrast to all the lies, deceit and hypocrisy of the political environment he is duty-bound to defend.

It is a fact of life that extra-constitutional upheavals here are complemented by military support which had been the case in the first two EDSA People Power events. It has now similarly emerged in the current political scenario, the clamor for Madame Arroyo's ouster. Up to February 24, the Arroyo regime has managed to create the impression that it still enjoys the support of the majority of the AFP, suggesting that only a few disgruntled junior officers were involved in agitating for disruption in the chain of command.

The events of February 24 debunked all that. While most people perceive PP 1017 as an overreaction, it is actually a confirmation that a resolute military mutiny is the sum of Gloria M. Arroyo's greatest fears. Col. Ariel Querubin's emotional and tearful farewell at Camp Ranao gave a face to that scenario.

A bemedaled war hero in the fighting in Mindanao and a well respected and recognized leader of the country's elite fighting unit—Col. Querubin took a stand, knowing fully well that he was sacrificing a forthcoming promotion to the rank of general. As he poured out his heart and tears to his beloved comrades, TV cameras panned on the unmistakable melancholy and emotion on the faces of once hardy, fighting men in uniform. The contrasting image of hard and sturdy men in a highly charged emotional moment must have stirred TV audiences, especially soldiers and officers.

It is believed that many in the AFP were in solidarity with Brig. Gen. Danny Lim and Col. Querubin, the two alleged leaders of the failed 'non-coup' of February 24. Retired officers have been issuing warnings that over 70% of the AFP are also bothered by the legitimacy issue hounding Madame Arroyo, something that two respected senators, Ramong "Jun" Magsaysay and Rodolfo "Pong" Biazon, have also been saying.
For Brig. Gen. Danny Lim to have been very open with AFP chief Gen. Senga and invite Gen. Senga to join their planned rally and withdrawal of support—indicates supreme confidence on Lim's part that they enjoy popular support in the military. Imagine how those who are in solidarity with Brig. Gen. Lim and Col. Querubin must have felt when they saw that emotional scene in Fort Ranao.

Col. Querubin's relief comes at the heels of the earlier relief of Marine Commandant Maj. General Renato Miranda who is a father figure to his men. Miranda's relief is largely seen as another act of insecurity and injustice of the regime. The irony of it all is that per news reports it was Gen. Miranda who convinced Col. Querubin to forego the plan to join the EDSA rally.

The drama intensifies when the chosen successor of Gen. Miranda, Brig. Gen. Nelson Allaga, happens to be one of the military officers who were implicated in the Garci tapes controversy that spawned this national crisis. So here we have the images of two officers—Gen. Miranda and Col. Querubin—who are looked up to by their men and have lost their posts now contrasting with the image of an alleged member of the 2004 cheating operation who is benefiting from it all.

Go figure how all that will impact on the hearts and minds of all the officers and soldiers of the Armed Forces of the Philippines and the Philippine National Police.


You may email William M. Esposo at: w_esposo@yahoo.com

Part 2: Dahil lamang sa Piso.....,“Gumaganda na ang lagay ng Ekonomiya?

Wala sa guni-guni natin noon na darating ang panahon ay milyun-milyong kababayan natin ang lilisan at kapit sa patalim isusugal ang sarili bilang skilled worker, katulong, care giver, entertainer at prosti sa ibayong dagat. Wala rin sa guni-guning hahantong sa libong ating kababayan ang magja-japayuki mabuhay lamang ng maayos ang pamilyang naiwanan sa Pilipinas.

Mahigit kumulang na apat na libong (4,000) Pinoy ang lumilikas araw-araw upang mag- OFW at mag-migrate! Mula 1960s hanggang sa kasalukuyan, tinatantyang may mahigit walong milyon (8,000,000) Pilipino na ang nasa ibayong dagat. Kapalit ng dolyar at "kabayanihan kuno", inaalipusta, nilalait, ginagahasa, api-apihan, binibilanggo, pinupugutan ng ulo at higit sa lahat nawawasak ang naiwang pamilya.

Ano ba ang nangyari't bakit tayo nagkaganyan? Ewan ko, ang alam kong isang dahilan ay ang elitistang pulitikong (trapo) nagwarat ng ating ekonomiya! Isang kolektibong malakihang TRAHEDYA.

Ayon sa kolum ni Manuel Martinez,Frontline ng People's Journal (January, 2006), kung babalikan ang kasaysayan, mula kay Magsaysay, Garcia, kay Macapagal hanggang sa unang taon ng panunungkulan ni Marcos, ang Pilipinas ay pangalawa lamang sa Japan in terms of economy. Sinasabi rin na noong panahon ng Commonwealth, “tayo ang nangunguna sa Asia.” Bago mag-WW 2, sumisegunda ang Japan sa Pilipinas. Partida pa, may korupsyon, insureksyon- rebelyon at natural na kalamidad na rin noon.

Patunay rito ang maraming construction worker na Hapon (OFW) na manu-manong gumawa ng Kennon road sa Baguio, Halsema highway at sa malalaking plantasyon sa Mindanao. Mga Intsik at Koreano ang nagtatrabaho sa transportation industry at ilang pabrika sa Kamaynilaan. Biglang naiba ang ihip ng hangin, tayo na ngayon ang japayuki sa Japan at TNT sa Korea. Kung kinatakutan natin ang mga Sakang nuong WW 2, bumaba ang langit, mga Pinay na ang naghahabol sa mga Hapon!

Isa lamang dampa't pinandidirihan ang (pier) Hongkong, bangkang-bahay, hila-hila ang karwaheng dalawa ang gulong at tayo'y TRANVIA at TENAMENT(4-storey gov't housing) na sa Maynila. Isa lamang lubluban ang Singapore, isang dambuhalang kanal lamang ang Malaysia, maunlad pa ang Romblon kaysa sa Taiwan at nilalait lang natin ang Korea.

Nanguluntoy ang Asia's first airline (PAL) at the longest bridge in Asia. Numero uno tayo sa paligsahan, medalyang ginto at the biggest dome in Asia (Cubao). Maunlad at abante tayo sa teknolohiya. Champion tayo sa larangan ng kasosyalan (moda), pag-arte't industria ng pelikula. Sa larangan ng edukasyon, nangunguna tayo. Bukud sa mga caucasian (Kano, Australian at European) at Intsik na nag-aaraal sa bansa natin, mga Koreano, Bumbay, Thai, Indonesian ang nagsipagtapos sa ating unibersidad. Ngayon, kulelat na ang University of the Philippines (UP) sa Asia. It's hurt, it's hurt you know, nauwi tayo sa kangkungan.

Ang Pilipinas ngayon ang pinaka-baog na bansa sa Asia. Wala man lang tayong maipakitang maayos na bangketa at bicycle lane. Tayo ang may pinaka-maduming toilet sa Asia. Tayo na ang may pinakamalaking squater's colony sa buong Asia (QC) at pinakamalaking bilang ng child labor sa buong mundo! Tayo na ang sumasapo ng basura (scrap) ng Japan, Australia at ilang mayayamang bansa. Tayo na ang numero-unong bagsakan ng mga itinapong-pinagsawaang damit ng mga kapitbahay nating bansa (ukay- ukay economy).

Magpahanggang ngayon, wala tayong maipagmamalaking STEEL INDUSTRY na sana'y magbibigay daan upang makagawa ng makina na magpro-produce ng panibago pang makina, tools/ gamit pambahay at kasangkapan, barko't katawan man lang ng eroplano o train (MRT)! Buti pa ang Malaysia may Proton na. Hanggang ngayon wala pa tayong sariling gawang Pinoy na automobile. Puro na lang abuloy ang barko de gera ng Phi. Navy at eroplanong pandigma't helicopter ng Phil. Air Force.

In terms of science and technology at mathematics, milya-milya na ang agwat sa'tin ng China, Japan, S.Korea, India, Pakistan, Singapore, Taiwan at Malaysia. Pang-world class na ang kanilang napro-produce na estudyante habang tayo'y nagyayabang na COMPUTER HACKERS at CALL CENTERS! Pumapang-anim (6th) ang South Korea sa produksyon ng automobile sa buong mundo at ang Taiwan ay pumapang-walo (8th) sa dollar reserves!

Habang ang Metro Manila ay may tatlong dekada ng binabagabag sa traffic (tatatlo palang ang linya ng MRT), agad naman itong naresolba sa Bangkok, kilalang pinakama-traffic sa buong mundo. Paano nangyari yon? Subway lang naman, dobleng ulit na linya ng MRT at ilang mahahabang skyway (fly over) mula airport hanggang downtown Bangkok.

Tapos dahil lamang sa Piso, sasabihin ni Ate Glo na gumaganda na ang lagay ng ekonomiya? Sasabihin mong sumunod sa batas, sa Constitution at kayo'y tunay na hinalal ng country? Sasabihin n'yong kayo-kayo (elite) pa rin at walang mababago sa Malakanyang hanggang 2013?

Kayo ang inspirasyon ng insureksyon at rebelyon, kayo ang bitamina ng PATRIOTs (Magdalo-YOUng), kayo ang recruiter ng mga komunista, kayo ang numero unong destabilizer ng country at kayo ang nagtulak, nagturo kung bakit “system change” at Transitional Revolutionary Government (TRG) ang tunay na alternatiba ng mamamayang Pilipino!



Doy Cinco / IPD
March 12, '06

Pakawalang aso Ng Palasyo (PNP)

“Wala kayong permit”, “Illegal Assembly kayo”, mga bayaran kayo,” “nakakapurwisyo kayo sa tao-sa traffic”, “kakaunti lang naman kayo, mga pekeng pipol power kayo”, “masyado kayong magugulo, maiingay, naliligalig”, “sinisira n'yo ang imahe at ekonomiya ng country, sinasabotahe n'yo ang paglakas ng Piso!”

Pinakanakakaasar sa lahat na pahayag ng mga machong Pulis nung March 8, Women's Day protest rally, “bakit kayo nagrarally, dapat na sa bahay na lamang kayo at nag-aalaga ng bata.” Ito naman ang mga reaktion ng pulis nuong February 22-25 Pipol power anniversary ng Edsa; “ang TATAPANG N'YO, puro kayo sigaw, galit, taray, samantalang ang katapat n'yo lang pala'y PAMALOng yantok. Buti nga, hindi namin kayo pinaputukan-niratrat!” Parang attack dog na naghuhunting ng gazelle, antilope (usa) sa mabangis na lugar ng Africa.

Parang magpapasalamat pa tayo. Mukhang palalabasin pa na ang Pulis ang siyang nasaktan, na-agrabyado, inapi at na-violate ang human rights? Parang magpasalamat pa tayo sa Palo ng Palong (PNP) istilo ng mga pulis. Bitin pa ba ang kilusang masa, 'di ba ang gusto natin ay “sagarin pa nila ng sagarin”, hindi lamang namamalo, nananadyak, nanakit at nang-sesexual assault. “Dapat dumami pa ang lahi ng mga Querol, mga Lumibao sa bansa.”

Aasahang paparangalan pa ito ng palasyo, ituturing mga bayani, sasabitan ng medalyang ginto , ipagpapatayo pa ng rebulto at higit sa lahat ipro-promote sa serbisyo ng Palasyo. Kung ganitong klaseng mga PULIS at klaseng gubyerno mayroon tayo, sa totoo lang ay magpasalamat nga tayo!

Mukhang natutuwa, balewala't manhid ang palasyo at parang ang police brutality ay katumbas lamang ng pagtagay ng alak, namumulutan at kumakain ng ice cream. Na-master at nakabisado na ng mga operador ni Ate Glo (ang dating Mayor ng Angeles City at dating komunistang si Ed Pamintuan at Bobby Tiglao, Gen Ermita, ang anti-komunistang si Norberto “saging” Gonzales, DILG sec Ric Puno at ang Aktibong kasapi ng Alpha Sigma at dating aktibistang si Mike Defensor) kung paano i-outsmart at sawatain ang kilos protesta ng mga kaaway.

Dinadaan na lamang sa teknikalidad, paikut-ikut, sa tunggak na pangangatwiran, palusot, mga alibi, (pakawalang aso ng palasyo: Querol at Lumibao) at parang walang kahihinatnan ang demandahan at kontra demandahan, akusasyon at kontra akusasyon. May permit-no rally man, may 1017 man o wala, ang malinaw, nagdadalamhati't napapanood ng buong mamamayan at buong mundo ang walang habas na kawalang katarungan, ang paglabag sa kalayaan at batayang karapatang pantao ng mamamayang Pilipino.


Wala ng patutunguhan ang gubyerno ni Ate Glo kundi ang magpatiwakal at lisanin ang palasyo. Lumalapit na ang countdown at naghahasa na ng GULUK ang iba't-ibang demokratikong kilusan ng buong country.


Doy Cinco/IPD
March 11, '06

Paglakas ng Piso......Gumaganda na ang Ekonomya?

Sinong sira ulong magsasabing umuunlad na ang country, gumaganda ang ekonomiya ng country? Dahil lamang sa “lumalakas na ang Piso, tumatatag ang stock market at lumiliit ang budget deficit”?

Noodles na nga lang ang kinakain sa araw-araw, papaniwalain n'yo pang nakikinabang kami sa paglago ng ekonomiya ng bansa! Saang hinayupak na lugar matatagpuan ang libreng gamot (mataas ng 600% kumpara sa India at China), libreng Hospital, libreng primary education, bagong kalsada-tulay at farm to market road, pabahay sa maralitang taga lunsod at tumataas na kita ng magbubukid?

Sa kada Piso ng budget ni Ate Glo, 30 centimo ang nakukulimbat ng gubyerno, 50 centimo ang pambayad sa interest at principal na utang panlabas at ilan na lang ang naiiwan, 20 centimos! Sinong may lagnat sa utak ang maniniwalang gumaganda ang ekonomya ng country?

Sa pagdungaw pa lang sa bintana ni Sen Drilon sa Manila Bay ay butata na, ampaw na, walang nakabalagbag na merchant-cargo ship sa pier-South Harbor , isang palatandaang matumal ang ekonomiya ng bansa. Bumaybay ka sa North, South Expressway, sa kalakhang Maynila, Cebu at Subic, may nakita ba tayong mga bagong industriya-pabrikang itinayo, construction site na malalaking gusali o bagong MRT (Metro Rail Train) man lang, para walang traffic? Sa totoo lang, humihina ang industrial at manufacturing output ng bansa.

Ang nakikita natin ay mga pulu-pulutong na batang paslit (street children) sa lansangan, mga di mabilang na taung grasa-pulubing namamalimus, mga 'di na mabilang na barung-barong sa estero, sa ilalim ng tulay, nagsisiksikang tulugan sa bangketa, mga kabataang istambay sa kanto, walang trabaho, nag-aadik, lasing at nagpuputa.

Mahigit tatlong libong Pinoy/pinay ang kapit sa patalim lumilisan araw-araw upang maging OFW. Pangatlo tayo sa Asia na may pinakamataas na singil sa kuryente! Mga bagong graduate (engineer, nurse, duktor, propesyunal) na walang mapasukan ay nagtyatyaga sa Call Center. Iyan ba ang sinasabi n'yong kaunlaran?

Ang insidente ng Karalitaan ay lumagpas na sa 50%, ang average family income ay patuloy na bumubulusuk, lalampas na sa 10% ang unemployment rate at inflation rate! Patuloy na nabibinbin ang ang mahigit P17 bilyong pension ng mga retiradong sundalo at empleadong gubyerno.

Pinagmalaki ni Ate Glo na sa taong nakalipas, nakapagrehistro daw tayo 5.1% , 5.6% sa taong kasalukuyan at posibleng 6% Gross Domestic Product (GDP) sa 2007. Kung tutuo man 'yan, mapag-iiwanan nga tayo ng ating mga kapitbahay (bansa sa ASEAN, China, India), na nagtatala ng 8-12% GDP growth rate taun-taon.

Kung hindi dinuduktor ang mga datos na'to, walang kaduda-dudang isang peke, artificial na paglago lamang ito ng ekonomya. Kung hindi ito epekto ng remittances ng OFW o ang “paglakas” ng export earnings, malamang ito'y resulta ng isang "ispekulasyong" paglakas ng daloy ng puhunang “hot money” sa ating stock market at di kalaauna'y bigla ring maglalahong parang bula . Idagdag pa ang napaulat na “dinuduktor-minamagic” ng gubyernong Macapagal Arroyo ang mga datos sa ekonomya, ayon sa dating NEDA director na si Medalla. Hindi maikakailang pinaglalaruan lamang ng economic fundamentals ang ating piso at bilang bahagi ng propaganda ng Malakanyang, kapuna-punang palagiang brino-broadcast-headlines ito media.

Maliwanag na panlilinlang at panggogoyo ito. Isang taktikang maisalba (survival mode) si Ate Glo sakangkungan. Bahagi rin ito ng kampanyang huwag sumali sa mga rally-demo, sa mga destabilizer at ibintang sa mga komunista at adbenturistang militar (patriotic soldier) ang abang kalagayan ng ekonomya.



Doy Cinco / IPD
March 8, '06

Magnilay-nilay tayo!

(reaksyon sa artikulong “Hinagpis ng isang kasapi ng Silent Majority, middle class)

Kapatid, hindi lang naman ikaw (middle class o working class) ang may pag-iisip at may ganyang pananaw sa buhay. Yung kumpare kong gardener, tubero't, messenger sa UP, tricycle driver sa Teacher's Village, ganun din ang pananaw. Yung mga kamag-anak ko, yung mga bilas ko na hindi ko alam kung lower, middle o working class ay kahalintulad mo ring mag-isip. Yung nakausap kong traffic aide sa Philcoa at vendor sa Talipapa kamakalawa ay katulad na katulad mo rin mag-isip. Ang pagkakaiba lang,
hindi sila galit sa mga nagra-rally at nagdedemo na nakaka-create raw ng traffic?

Hindi malayong paniwalaang pati ang kalakhang magsasaka (magbubukid) sa kanayunan, obrero't namamasukan sa maraming kumpanya sa ciudad at CAFGU (para military) ay malamang kahalintulad mo ring mag-isip. Katulad ng istilo mo, bahay, Trabaho at kung may ilang baryang natitira, tagay ng GIN-bulag sa gabi. Tali sila sa pang-araw-araw na kayod at survival instinct para mabuhay, wala na silang panahong mag-isip, magsuri't mag-analisa ng mga bay-bagay lalo sa pulitika at panlipunan. Wala rin silang panahon upang magbasa ng pahayagang Abante, Tribune (tinatakot ni Gen. Lumibao), People's Journal, Phil Daily Inquirer (PDI) at makinig sa mga komentaristang palaban sa radio at malamang sa hindi sila naaabutan ng inbitasyong (civil society) dumalo man lang sa mga sympo, forum, study group o discussion group (DGs) na tumatalkay sa mga isyu ng country at pumaloob ka na rin sa kilusang masa?

Hindi monopolyo ng middle class ang ganyang asal at pananaw sa buhay. Maliban sa mga kakilala kong nag-migrate sa Canada, sa Europa at America, ang isa pang nakakaintrigang tanong ngayon ay “kung may natitira at kung may tunay ngang middle class sa Pilipinas”? Sa Scandinavian country na halos “kompleto na sa buhay at wala nang hahanapin pa” ay feeling insecure pa rin ang mga tao. Ang gusto pa nilang maresolba (challenge, hamon sa buhay) sa ngayon ay “kung may kabuluhan pa ba sila sa mundo.” Bilang tao, “ano ang silbe ko, ano ang naging papel ko sa mundong ibabaw? Ano ang aking “maliit na maiku-contribute at maiaambag sa kabutihan ng sangkatauhan"? Ito raw ang isa sa dahilan kung bakit maraming nagpapatiwakal (suiside) sa kanila.

Tandang-tanda ko pa ang ilang mga pananaw nila sa buhay. “Maiksi lamang ang ating buhay, kung baga sa isang kilometrong (bilyong taon) haba ang kasaysayan ng tao, ISANG GUHIT (milimeter) lamang ang itatagal natin sa mundong ibabaw (tigok na tayo). Yung na lang, isang guhit na nga lang, wala pa tayong nai-ambag, wala pa tayong naitulong at wala pa tayong ginawa sa ikabubuti ng kapwa o ng sangkatauhan? Puro tayo satsat, puro dada, puro ngakngak, puro tayo kokak ng kokak, KSP at pasikat! Middle class pa naman tayo, kung tunay nga? Ano ba ang indicators na ikaw nga ay isang middle class?

Koreksyon lang kapatid at pagpasensyahan muna. Yung mga sundalong Kano na nanghihimasok at nakikipagbakbakan sa Iraq ay para sa'yo, “hindi nagrereklaamo”. Na-try munang magbukas sa internet, magbukas sa mga websight ? (globalization na at walang lihim sa mundo ngayon ang hindi nabubuko't nabibisto). Try mo kayang mag-surfing sa maraming media (libo-libo) outlet sa Amerika, sa Europa, ang bantog na pahayagang Al Jazeera, bubulaga sa mukha mo ang tunay na kaganapan, blow by blow accounts sa tunay na sintyemento ng mga sundalong kano't mamamayang Amerikano.

Mataas ngayon ang public opiniong tumutuligsa sa patuloy na panloloob ng Amerika sa bansang Iraq! Mahigit dalawang libong sundalong Kano na ang napapatay sa Iraq at posibleng madoble pa ito sa ilang buwan. Ilang daang sundalong Kano na ang nag-desierto, nag-rebelde? Ilang daan sundalo na ang nag-AWOL at bilang theraphy sa inip, nag-aadik (Damo, coccain) uli ang marami. Ano ang tingin mo diyan, di ba hayagang binasag din nito ang chain of command na tulad din sa Pilipinas?

Karamihang sa kanila (foot soldier), kasama ang buong pamilya ay nag-AWOL at tuluyang nagmigrate na sa Canada at ilang bansa sa Europa. Parang Deja Vu kapatid. Nauulit at muling nauulit ang mapait, ang karumaldumal at ang kahiya-hiyang karanasang pagkatalo ng US sa gerang Vietnam. 'Wag mong sabihin, hindi nagrereklamo ang mga sundalo sa Vietnam! Napanuod mo ba o panuurin mo kaya ang “GOOD MORNING VIETNAM” ni Robin William at maraming anti-Vietnam war film sa Holywood.

Hindi totoo na ang middle class ang siyang naging susi o naging dahilan sa Edsa Revolution. Dapat mong malaman na kung walang panimulang binhi ng anti-dictatorship struggle nuong 60s hanggang 80s, walang Edsa Revolution. Kung walang FQS nuong 70s, kung walang sunud-sunud na welgang bayan nuong kalagitnaaan ng 80s, kung walang malalaking kilos protesta ng Kabataang Estudyante nuong early 80s, kung walang nagbuwis ng maraming buhay, kung walang libong tinorture at human right violation at iba pang isyu, baka walang Edsa Revolution! Panghuli, kung walang pagkilos at aklasan ng mga rebeldeng sundalo nuong '85 hanggang February '86, walang kaduda- dudang walang Edsa 1 revolution! Imposible namang hindi mo nabalitaan ang mga 'yan? Lalong imposible rin na out of the blue ay parang singaw na sumulpot na lamang ang Edsa Revolution? Kung baga sa Piso, hindi magiging Piso, kung wala
kang sentimo.

Kaya kung iyong mamarapatin, ang mungkahi ko para sa mas mainam nating pagpapalitan ng kuru-kuro, MAGSURI ka, tayo!

-doy cinco / IPD
March 3'06

Taktikang anti-komunismo, Reyna ng Sablay

Isang na naman blunder, sirang plaka, luma, gasgas na pagsasaboy ng red scare tactics ng palasyo sa mga kaaway. Walang originality, copy cat sa propaganda ni Marcos may tatlong (3) dekada na ang nakaraan. Kung nuon, mukhang umubra sa mga Pinoy ang anti-communist hysteria, ngayon mukhang pinagtatawanan na lang ito. Iba na ang uso at isyu ngayon. Nailibing na ang “cold war era", Macarthysm at ang langis ng Iraq, Iran, Al Qaeda ni Bin Laden ngayon ang pangunahing pinagtutuunan ng Imperialistang Kano.

Sa layuning mailigtas at maisalba ang sarili, kung anu-anong panloloko, panlilinlang at pananakot tulad ng “left-right conspiracy theory” ang ginagamit ngayon ni Ate Glo. Sino na namang ang nagmagaling, hunghang na spin doktors ang naka-tuklas ng ganitong klaseng kontra-opensibang Psy-Ops? Ang Veneble ba uli (US consultancy firm), si Banana king Norberto Gonzales, ang dating komunistang si Bobby Tiglao at Ed Pamintuan (dating Mayor ng Angeles City) o si General Ermita. Kawawa naman, lalo lamang nitong isinasadlak sa kangkungan si Ate Glo.

Sikapin nating matasa at tignan ang kinalabasan ng red scare tactics ng palasyo;

1. Mahirap paniwalaang nakikipaglandian ang Magdalo-YOUng sa CPP-NPA. Malalim ang tradisyong anti-CPP/NPA ng AFP (foot soldier, junior officers hanggang mga Heneral). Bagamat may panukalang maging bukas ang CPP sa tactical alliance sa mga junior officers, may susunod kayang NPA commander kay Joma Sison at kay Ka Roger Rosal? Habang nagpapatuloy ang opensibang militar (landmine) ng NPA sa buong kapuluan, ang kalakhang nabibiktima naman nito'y mga maralitang foot soldiers (kawal) na pinamumunuan ng mga junior officers.

2. Ilang ulit ng itinanggi ng pamunuang Magdalo na “wala silang planong makipag-tuwang sa CPP-NPA.” Baka sa bandang huli, kung hindi mag-click ang communist hysteria, hanapan na naman sila ng butas at iugnay sila sa mga gambling-drug lord, prostitution, sa mga pulitiko, sa mga terorista at sa Jemaah Islamia (JI)?

Layon ng estratehiyang ito na ihiwalay ang Armed Forces of the Philippines sa mga patriotikong sundalong bumubuo ng Magdalo-YOUng. Ginamit ng mga psy-war consultant ni Ate Glo ang anti-komunistang panakot upang muling makontrol at makonsolida ang AFP. Dahil sa nabigong withdrawal of support ng mga tropang malapit kay Brig Gen Danilo Lim, Marine Col Ariel Querubin at ilang matataas na opisyal ng militar, walang humpay pa rin ang panlulupaypay, demoralisasyon, padri-padrino, pangungurakot, partisanong pamumulitika sa loob ng AFP.

3. Assuming na nakipag-ututan dila ang Patriotic soldier sa mga komunista, eh ano ngayon. Walang masama. Na-repeal na ang 1700 anti-subvertion Law (panahon ni Tabako 90s) , meaning hindi na bawal ngayon ang pagiging kumunista. Ang labag sa batas ay ang humawak ng armas (armado, insurgency) at manawagang pabagsakin ang gubyerno. Kung si GMA at ang gubyerno ay nakikipagnefosasyon sa NDF-CPP-NPA sa Norway (Europe) para sa peace settlement ng bansa, walang dahilan kung ang panig ng mga kaaway ni GMA sa politika ay 'di makipag-negosasyon sa mga komunista.

Sino ba ang nakikitulog sa mga komunista (“sleeping with the communists” ni amoy lupang si Tony Abaya)? Ang alam kong tunay na nakikipaglandian sa mga kumunista ay si Ate Glo. Kakampi nito ang mga komunista noong Edsa 2 para ibagsak ang gubyerno ni Pres Erap Estrada.

Malapit si Ate Glo sa mga Komunista lalo na't kung ito'y mapapakinabangan niya. Saan humihingi ng saklolo si Ate Glo sa tuwing kinakapos siya ng budget, 'di ba sa mga “komunista,” sa komunistang China? Ilang daang milyong dolyar na ang naibigay na tulong (economic at military aid) ng Komunistang China sa gubyerno. Sino ang nakakakuha ng malalaking kontratang infrastructure projects (Northrail, energy at telecommunication) ng gubyerno, di ba ang komunistang China.

Sino ang may astang kumunista (Tianamen Square/ Calibrated Pre-emptive Response) at may astang military Junta at Martial Law (1017, Tribune, Abante), diba si Ate Glo, ang kanyang gubyerno? Si Ate Glo at ang lipunang ginagalawan natin, ang inhustiya, ang karalitaan at ang sistemang elitismo ang siyang pangunahing kanal na pinagbubuhatan ng lamok na komunismo, insureksyon at rebelyon. Si Ate Glo ang nagpapalakas, fertilizer at recruiter ng komunista. Sino ngayon ang taksil sa bayan?

4. Malaki na ang ipinagbago ng mundo. Dahil Globalisado, ang palitan ng inpormasyon ay mabilis na rumaragasa sa mundo (Information Technology). Lahat ng “subersibong” (sa pananaw ni Ate Glo) inpormasyon, lathalain, mga literatura't dokumento hinggil sa komunismo, sa NPA ay madali ng nababasa't matutuklasan sa Internet.

Ligal at kinikilala ng lahat ng mauunlad na bansa ang komunista. Dahil may katatagan ang Istado't kanilang mga institusyon, imbis na katakutan, katuwang pa nila ang mga komunista at partido komunista sa pag-ugit ng kani-kanilang tadhana't pangarap kaya naman wala ng dahilan pa para mag-insureksyon at mag-rebelyon.

Humina't nag-adopt ng panibagong istratehiya' taktika ang Kaliwa matapos ang pangyayari sa “Berlin Wall”. Isa ng fashion sa mga kabataan ngayon ang mga kasuutang may markings ng Kaliwa (Che Guevarra, Star of Lenin, maso at karet, MAO cap). Bumabandera sa mundo ngayon ang dati ring sundalo at anti-Imperialistang si Hugo Chavez ng Venezuela. Libo-libong Pinoy (tago ng tago-TNT) ngayon ang nagtatrabaho sa Beijing at Shanghai (ala Hongkong at Frankfurt, Germany), China at ilan taon pa aabutan na nito ang Amerika. Mga Kaliweteng gubyerno ngayon ang namimiesta't nagdodomina sa Timog-Latin Amerika at hayagang bumibitiwa sa orbit ng Imperyalistang Kano.


Dahil sa kampanyang anti-komunismo ni Ate Glo, mas lalong lumala ngayon ang bitak sa loob ng AFP. Mas naging depinido, desidido ang Patriotic soldiers na pabagsakin ang rehimeng Macapagal Arroyo. Unti-unting nagigising ang panggitnang pwersa. Mas lumawak at tumitindi ang kilusang protesta sa maraming sektor. Mas tumapang at tumibay ang paninindigan ng Senado at Media na ituloy ang laban at panghuli, tila mabubulilyaso ang planong cha-cha ni Ate Glo, ang parliamentaryong sistema ng paggugubyerno.


Dahil sa patuloy na pagyurak nito sa ating Constitusyon, sino ngayon ang tunay na nagtataksil sa country, si Ate Glo ba o ang Patriotikong Sundalo?


Doy Cinco/IPD
March 6,'06

Nami-miesta ang mga GESTAPO (CIDG,Querol at Lumibao)

Eh ano ngayon kung ideklara ni Ate Glo ang “State of national emergency,” 1017 o ang impaktong de facto Martial Law (ML)? Nagulat ba tayo? Nagtaka ba kayo? Nasorpresa ba tayo? Ang totoo, nakaraang taon (October'05) pang inaantabayanan ng lahat ang “emergency power.” Inaasahan ding idedeklara ang ML at pagsuspindi ng Writ of Hebeas Corfus, tulad ng diktadurang Marcos may tatlong dekada na ang lumipas. Hindi na bago ito at sa totoo lang, lumang tugtugin, at kung hindi tayo namamali mas lalo lamang ibinabaon niya sa kasaysayan ang sarili at ang kanyang poder. Sa kabilang banda pinalalakas ang adrenalin, ang enerhiya, naa-agitate, parang bitaminang nagpapalakas at binigyan n'yo pa ng buhay/abono ang sana'y nalalanta ng kilusang aktibista.

Ito naman ang “gustong gusto” ng kilusang masa, bukud sa naisu-sustina nila ang kanilang pagkilos, maraming napapasulpot na lider, bumibilis ang recruitment, nakokonsolida't tumatatag at nabibigyang linaw ang tunay na mukha't natatanggalan ng maskara ang gubyernong Macapagal Arroyo.

Gustong-gusto rin ng mga aktibista ang walang habas na paggamit ng pwersa ng riot squad (ay anti-riot pala) ni Querol at Lumibao! Sila ang berdugo ng Malakanyang at tunay na pasimuno ng kaguluhan sa lansangan. Sila ang mga asong ulol na ginagamit upang garapalang ipatupad ang isang illegal, brutal, pikit matang pagsunod sa anti- demokratiko at ala-MAFIAng batas ni Ate Glo. Ito ang kanal na pinagmumulan ng radikalisasyon ng kabataang estudyante. Ito ang abono at pandilig sa extremistang tunguhin ng mga kabataan. Hindi tayo magtataka kung muling mabuhay, mag-initiate, kung may bagong magtatag na kahalintulad ng Red Army, ETA, Red Brigade, Alex Buncayao Brigade (ABB), Hamas o suicide bomber o Irish Republican Army (IRA) ang mga kabataan. Mga Gestapo, gusto n'yo bang mangyari ule sa atin yan, Lumibao, Querol???

Kaya, sige, ituloy n'yo lang ang “warrantless arrest”, posasan at sinasapok habang nangangaladkad. Sana tinuluyan n'yo ng ibinalanggo si Randy David at iba pang kasamahan nito. Bakit walang mga sundalo sa mga lansangan na nanghuhuli, nakabalagbag at nangangatok ng mga bahay-bahay. Bakit wala pang singkwenta (50) ang dinampot n'yo nung Friday, 24 ng February? Bakit hindi isang daan (100)? May apat na araw ng namamayagpag ang de facto Martial Law at tila matumal ang damputan at arestuhan. Sinasabi n'yong 200 ang nakalistang huhulihin n'yo, bakit hindi dalawang libo (2,000)? Walang pang sampu ang inyong nahuhuli, tatanga-tanga, tamad ba mga Gestapo n'yo o nag-aalangan pa kayo sa gagawin n'yo?

Natatakot ba o nananantya pa ba ang Malakanyang? Bakit, confused ba kayo? Hinimay- himay n'yo ba yan, plinano, pinag-aralan o verbatim n'yong kinopya lamang yan sa 1081 ni Marcos. Noon, walang keme-keme, hayagan, libo agad ang ibinalagbag sa Aguinaldo, Bonifacio At Crame o ABC?

Dahil wala kayong paki-alam sa censorship, aba eh 'di ituloy n'yo lang ang take-over ('wag n'yong isasara, sayang) sa mass (broadcast at Print) media at bakit dadalawa pa lang ang (Abante at Daily Tribune) napupuruhan? I-take over n'yo na rin ang ABS-CBN, ABC 5, DZMM, DWWW, DWIZ, Malaya, Phil Daily Inquirer at iba pa. Arestuhin at ipakulong n'yo na rin ang mga Party List, mga retirado at mg active duty na mga matataas na opisyal sa militar. So what, eka nga?

Itodo n'yo na! Laklakin n'yo na! Sagarin n'yo pa, i-raid n'yo at ipasara n'yo ang maraming opisina sa civil society, mga institusyong kinabibilangan ng NGO (Non-Gov't Organization) at higit sa lahat 'wag na kayong magpatumpik-tumpik pa, ilabas n'yo na ang tunay na baraha n'yo, ang pagkatao n'yo, ipagbawal ng ganap ang kalayaang sa pamamahayag, sikilin ang pagsasalita, supilin ang kalayaan sa pagtitipun-tipon at pag-a-asembliya (ipagbawal ang rally at demo).

Kung sa tingin niyo'y may “rule of law” at prinoprotektahan n'yo ang civil liberties at karapatang pantao, ituloy n'yo na! Tutal nasimulan n'yo na, isustini't pangatawan n'yo na! “Wag n'yong intindihin si Sen Drilon, marami kayong “extra powers” upang ipatupad ang “warrantless arrest” at pagsususpindi ng “writ of hebeas corpus”. “Wag n'yong igalang ang mga korte at kung kokontra ang mga ito, ipasara n'yo ang Korte Suprema. Walang kakasa sa mga 'yan.

Huwag n'yong paniwalaan si Manong Tabako. Hindi “overkill” ang state of emergency”. Hindi ito makakapinsala sa ekonomya ng bansa kumpara sa totoong kudeta (na sa tingin ni Ate Glo) na isasagawa sana ng kanyang mga kalaban. Diumanong sinabi ni Tabako na, “walang dahilan para magdeklara ng national emergency dahil ang napigilang tangkang kudeta na siyang sinasabing basehan ni Pangulong Arroyo ay maituturing na conspiracy lamang.” “Pinayuhan din nito si Arroyo na tignan bilang leksyon ang insidente sa termino ni dating Pangulong Corazon Aquino kung saan hindi umano ito nagdeklara ng anumang emergency rule sa kabila ng serye ng mga coup attempts sa kanyang panunungkulan.” Dedma lang Ate Glo, nagpapasikat lang si Tabako.

“Wag kayong makinig sa mga buladas ni Sen Miriam Defensor Santiago, isuspindi n'yo ang functions ng Constitution, ang korte at Tongreso. “Wag n'yong pansinin si Sen Rodolfo Biazon, 'wag n'yong katakutang ang bantang bulkang sasabog, ang krisis pampulitikang malamang daw na mauwi sa civil war o insureksyon! Paabutin n'yo hanggang ruruk, ubusin n'yo ang lahi ng inyong kalaban at sana matulad kayo sa mapait na sinapit ng rehimeng Ceausescu ng Romania nuong 1988!!!


doy cinco/ipd
Feb 27,'06